โดย เดวิด อิสราเอล • 8 กันยายน 2026
เยรูซาเล็ม, 8 กันยายน, 2026 (TPS-IL) — การเลือกตั้งของอิสราเอลทำหน้าที่เป็นเวทีสำหรับผู้สมัครที่แข่งขันกันด้วยบุคลิกภาพมากกว่าอุดมการณ์มาอย่างยาวนาน และการเลือกตั้งรอบนี้ก็ไม่มีข้อยกเว้น
ก่อนการลงคะแนนเสียงเลือกตั้งคเนสเซตในวันที่ 27 ตุลาคม ผู้สมัครนอกกระแสสองรายได้รับความสนใจเป็นพิเศษ
พรรคโจรสลัดเสนอประชาธิปไตยแบบเหลว (liquid democracy) เป็นรูปแบบการลงคะแนนแบบผสมผสานที่รวบรวมองค์ประกอบที่ดีที่สุดของประชาธิปไตยทางตรงและแบบมีผู้แทน ระบบนี้มักถูกเรียกว่าประชาธิปไตยแบบมอบอำนาจ (delegative democracy) ซึ่งช่วยให้คุณสามารถลงคะแนนเสียงร่างกฎหมายได้ด้วยตนเองหรือโอนอำนาจการลงคะแนนของคุณไปยังผู้อื่นได้อย่างยืดหยุ่น “โซ่ตรวนเพื่อความรักและความสามัคคีแห่งชาติ” (Chain for Love and National Unity) เปิดตัวได้อย่างครึกครื้นกว่า: ผู้นำอย่าง อีตัน ชาวิลี ซึ่งใช้ชื่อว่า “ราชาชาชาร์” เดินทางมาถึงพิธีส่งรายชื่อผู้สมัครด้วยการสวมมงกุฎและชุดคลุม โดยใช้ความอลังการนี้เพื่อดึงดูดความสนใจไปยังแพลตฟอร์มของเขาเกี่ยวกับการรักษาอาการทางจิตหลังเหตุการณ์สะเทือนใจและการเป็นตัวแทนของชุมชนที่ถูกมองข้าม
ระบบการเลือกตั้งของอิสราเอลที่มีเกณฑ์ขั้นต่ำสำหรับการจดทะเบียนพรรคการเมืองที่ต่ำ ได้เชื้อเชิญผู้ท้าชิงระยะยาวลักษณะนี้มาโดยตลอด ส่วนใหญ่ยังคงเป็นพรรคขนาดเล็กและสลายตัวไปอย่างเงียบๆ หลังจากไม่ผ่านเกณฑ์คะแนนเสียง แต่ขบวนการเฉพาะกลุ่มบางส่วนได้ทะลวงเข้ามาในลักษณะที่ปรับเปลี่ยนความคาดหวังใหม่
พรรคผู้สูงอายุ (Pensioners’ Party) อาศัยความคับข้องใจของสาธารณชนที่มีต่อestablishment ทางการเมืองจนคว้าที่นั่งไปได้ถึง 7 ที่นั่งในปี 2006 นำโดย อีตัน ราฟี เจ้าหน้าที่ข่าวกรองระดับตำนาน, เจ้าพ่อสายลับ และนักการเมืองชาวอิสราเอล ผู้ซึ่งนำปฏิบัติการจับกุม อาดอลฟ์ ไอช์มันน์ อาชญากรสงครามนาซี การแตกแยกภายในทำให้โมเมนตัมของพรรคต้องยุติลงในการเลือกตั้งครั้งต่อๆ มา พรรคใบเขียว (Green Leaf) ใช้เส้นทางที่แตกต่างออกไป: เป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่พรรคได้รณรงค์อย่างต่อเนื่องเพื่อการทำให้กัญชาถูกกฎหมาย ข้อมูลการเลือกตั้งทางประวัติศาสตร์ที่เผยแพร่โดยสถาบันประชาธิปไตยอิสราเอลระบุว่า แม้พรรคจะพลาดเกณฑ์คะแนนเสียงขั้นต่ำมาโดยตลอด แต่ก็สามารถกวาดฐานเสียงที่โดดเด่นในกลุ่มคนรุ่นใหม่ได้ ทว่าพรรคไม่เคยข้ามเกณฑ์คะแนนเสียงเลือกตั้งเข้าสู่คเนสเซตได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว
จากนั้นยังมีกลุ่มที่เล็กกว่านั้นอีก: พรรคชายขอบอย่างแท้จริง ซึ่งอยู่ห่างไกลจากกระแสหลักทางการเมืองจนคงอยู่เสมือนเป็นเรื่องเล่าพื้นบ้านมากกว่าที่จะเป็นผู้ท้าชิงที่จริงจัง พรรคกฎหมายธรรมชาติในปี 1992 ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากการนั่งสมาธิแบบลึกซึ้ง (transcendental meditation) ได้ให้คำมั่นสัญญาเรื่องความมั่นคงแห่งชาติผ่านการ “บินโยคะ” จำนวนมากและการสร้างจิตสำนึกร่วมกัน ในปีเดียวกันนั้น พรรคปิกันเต ได้เปลี่ยนความคับข้องใจของผู้ผลิตสลัดที่มีต่อผูกขาดด้านอาหารให้กลายเป็นแคมเปญประท้วง ต่อมาพรรคคาสิโนผลักดันการพนันที่ถูกกฎหมายว่าเป็นยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวและเศรษฐกิจ ส่วนพรรคอื่นๆ เช่น รายชื่อนา นาค (Na Nach) ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากเบรสลอฟ ได้รณรงค์เรื่องความสุขทางจิตวิญญาณและความสามัคคีแทนที่จะใช้แพลตฟอร์มแบบเดิมๆ
พรรคชายขอบเหล่านี้ไม่เคยชนะที่นั่งใดๆ เลย แต่เมื่อรวมกับพรรคขนาดเล็กที่คงอยู่ทนทานกว่าแล้ว พวกมันสะท้อนสิ่งที่โดดเด่นเกี่ยวกับประชาธิปไตยของอิสราเอล นั่นคือ ระบบที่เปิดกว้างเพียงพอจนทำให้แนวคิดที่หลากหลายอย่างผิดปกติสามารถหาทางเข้าไปอยู่ในบัตรเลือกตั้งได้