Strong’s H4347
מַכָּה — makkâh
a wound; figuratively, carnage, also pestilence
- H4347
- /mak-kaw'/
- 48× in the Bible
- Transliteration
- makkâh
- Pronunciation
- mak-kaw'
- Occurrences
- 48
Meaning
- Hebrew
- מַכָּה
- Definition
- a wound; figuratively, carnage, also pestilence
- Derivation
- or (masculine) מַכֶּה; (plural only) from H5221 (נָכָה); a blow (in 2 Chronicles 2:10, of the flail); by implication,
- King James Version renders it as
- beaten, blow, plague, slaughter, smote, [idiom] sore, stripe, stroke, wound(-ed).
Derived from
- נָכָה nâkâhH5221 · to strike · 502×
Where it appears
The first verses that use makkâh (48 times in all).
แหล่งข้อมูล
ตัวเลขทั้งหมดในหน้านี้มาจากแหล่งข้อมูลทางการหรือข้อมูลเปิดตามที่ระบุไว้ พร้อมสัญญาอนุญาต