ผลการศึกษาโดยการนำของอิสราเอลชี้แนวทางโภชนาการใหม่ในการลดไขมันในตับอ่อน

โดย Pesach Benson • 12 พฤศจิกายน 2026

เยรูซาเล็ม, 12 พฤศจิกายน 2026 (TPS-IL) — การศึกษาระดับนานาชาติที่นำโดยคณะนักวิจัยชาวอิสราเอลพบว่า การรับประทานอาหารที่อุดมไปด้วยวอลนัท ชาเขียว และพืชน้ำที่เรียกว่าผำ (Mankai) สามารถลดการสะสมของไขมันในตับอ่อนได้ ซึ่งอาจมอบข้อมูลเชิงลึกใหม่เกี่ยวกับวิธีที่การปรับเปลี่ยนอาหารอาจช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด

งานวิจัยก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นว่าการปรับเปลี่ยนอาหารสามารถลดไขมันในตับและอวัยวะภายในอื่นๆ ได้ ข้อค้นพบใหม่นี้ชี้ว่าไขมันในตับอ่อนอาจตอบสนองต่อการแทรกแซงทางโภชนาการเช่นกัน ซึ่งอาจเป็นช่องทางใหม่ในการปรับปรุงสุขภาพระบบเผาผลาญ

การศึกษาเป็นเวลา 18 เดือนพบว่า ผู้เข้าร่วมที่รับประทานอาหารแบบเมดิเตอร์เรเนียนสีเขียว (green Mediterranean diet) มีไขมันในตับอ่อนลดลง 14% เทียบกับ 6.7% ในกลุ่มผู้ที่รับประทานอาหารแบบเมดิเตอร์เรเนียนทั่วไป และเพียง 0.8% ในกลุ่มผู้ที่ปฏิบัติตามแนวทางการรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพตามมาตรฐาน

งานวิจัยที่นำโดยมหาวิทยาลัยเบนกูเรียนแห่งเนเกฟ (Ben-Gurion University of the Negev) ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร American Journal of Clinical Nutrition ซึ่งผ่านการทบทวนโดยผู้ทรงคุณวุฒิ

ตับอ่อนมีบทบาทสำคัญในการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดโดยการผลิตอินซูลิน ซึ่งเป็นฮอร์โมนที่ช่วยให้เซลล์ของร่างกายดูดซึมกลูโคสจากกระแสเลือด ไขมันส่วนเกินในตับอ่อนอาจทำลายเซลล์ผลิตอินซูลิน ส่งผลให้ร่างกายควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดยากขึ้น เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งนี้อาจส่งผลให้เกิดภาวะดื้อต่ออินซูลินและเพิ่มความเสี่ยงของโรคเบาหวานชนิดที่ 2

การทดสอบรูปแบบอาหาร

การศึกษาดังกล่าวครอบคลุมผู้ใหญ่ 294 คนที่มีภาวะอ้วนลงพุงหรือมีระดับไขมันในเลือดที่ไม่ดีต่อสุขภาพ ซึ่งได้รับการสุ่มให้อยู่ในหนึ่งในสามโปรแกรมอาหาร ได้แก่ แนวทางการรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพตามมาตรฐาน, อาหารแบบเมดิเตอร์เรเนียน หรืออาหารแบบเมดิเตอร์เรเนียนสีเขียว โดยทั้งสามกลุ่มยังได้เข้าร่วมกิจกรรมออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมออีกด้วย

คณะนักวิจัยใช้การถ่ายภาพด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (MRI) เพื่อวัดไขมันในตับอ่อนและปริมาตรรวมของตับอ่อนในช่วงเริ่มต้นการศึกษาและวัดซ้ำอีกครั้งหลังจากผ่านไป 18 เดือน

อาหารแบบเมดิเตอร์เรเนียนสีเขียวผสมผสานวอลนัท ชาเขียว และผำ (Mankai) ซึ่งเป็นพืชน้ำที่อุดมด้วยโปรตีนหรือที่รู้จักกันในชื่อ water lentils ผู้เข้าร่วมในกลุ่มอาหารเมดิเตอร์เรเนียนทั้งสองกลุ่มได้รับวอลนัท 28 กรัมทุกวัน ในขณะที่ผู้ที่รับประทานสูตรสีเขียวได้รับการสนับสนุนเพิ่มเติมให้ดื่มชาเขียวสามถึงสี่แก้วและรับประทานผำ 100 กรัมทุกวัน

การลดลงของไขมันในตับอ่อนไม่ได้เกิดร่วมกับการลดลงอย่างมีนัยสำคัญของปริมาตรตับอ่อน ซึ่งบ่งชี้ว่าการแทรกแซงนี้ช่วยลดการสะสมของไขมันได้โดยไม่ทำให้อวัยวะหดตัวลง

การลดลงของไขมันในตับอ่อนในระดับที่มากกว่ายังสัมพันธ์กับการปรับปรุงสุขภาพระบบเผาผลาญ รวมถึงการลดภาวะดื้อต่ออินซูลิน ความสัมพันธ์ดังกล่าวยังคงอยู่แม้หลังจากนักวิจัยปรับตัวแปรตามการเปลี่ยนแปลงของไขมันในช่องท้องแล้ว อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์กับระดับน้ำตาลในเลือดระยะยาว ซึ่งวัดจากฮีโมโกลบิน เอวันซี (HbA1c) — การตรวจเลือดที่สะท้อนระดับกลูโคสเฉลี่ยในช่วงสองถึงสามเดือนที่ผ่านมา — มีความสัมพันธ์ที่อ่อนกว่าและไม่ผ่านเกณฑ์ทางสถิติที่เข้มงวดกว่าของการศึกษา

นักวิจัยยังระบุความเชื่อมโยงระหว่างอาหารแต่ละชนิดกับการเปลี่ยนแปลงของไขมันในตับอ่อนด้วย การบริโภคผำที่อุดมด้วยโปรตีนและวอลนัทในปริมาณที่มากขึ้นสัมพันธ์กับการลดลงของไขมันในตับอ่อนที่มากกว่า ขณะที่การบริโภคคาร์โบไฮเดรตเชิงเดี่ยวในปริมาณสูง รวมถึงขนมปัง ซีเรียล และพาสต้า สัมพันธ์กับผลลัพธ์ที่ไม่น่าพึงพอใจเท่า

“ความแปลกใหม่ทางคลินิกของข้อค้นพบนี้คือข้อพิสูจน์ที่ว่าไขมันในตับอ่อนเป็นแหล่งสะสมที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างเต็มที่และสามารถย้อนกลับได้” ศ. Iris Shai จากมหาวิทยาลัยเบนกูเรียน ซึ่งเป็นผู้นำการวิจัยกล่าว โดยเธอเสริมว่า คณะนักวิทยาศาสตร์พบว่าไขมันสามารถลดลงได้ในขณะที่ยังคงปริมาตรของเนื้อเยื่อตับอ่อนที่ทำงานได้ไว้

Liav Alufer นักวิจัยระดับปริญญาเอกและผู้นิพนธ์หลัก กล่าวว่าข้อค้นพบนี้แสดงให้เห็นว่าสารอาหารเฉพาะสามารถส่งผลต่ออวัยวะภายในของร่างกายได้อย่างไร

“ข้อมูลแสดงให้เห็นว่าการบริโภคคาร์โบไฮเดรตเชิงเดี่ยวขัดขวางกระบวนการกำจัดไขมัน” เขากล่าว

ข้อค้นพบนี้อาจช่วยเป็นข้อมูลสำหรับกลยุทธ์ด้านโภชนาการในอนาคตสำหรับผู้ที่มีความเสี่ยงต่อโรคเบาหวานชนิดที่ 2 อย่างไรก็ตาม การศึกษานี้ระบุถึงการปรับปรุงของตัวบ่งชี้ทางชีวภาพของระบบเผาผลาญ มากกว่าการแสดงให้เห็นถึงการลดลงของจำนวนผู้ป่วยโรคเบาหวาน จึงจำเป็นต้องมีการวิจัยเพิ่มเติมเพื่อพิจารณาว่าการลดไขมันในตับอ่อนสามารถนำไปสู่การควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดในระยะยาวที่ดีขึ้นและลดความเสี่ยงของโรคเบาหวานได้จริงหรือไม่