โดย เพซัค เบ็นสัน • 7 ตุลาคม 2026

เยรูซาเลม, 7 ตุลาคม 2026 (TPS-IL) — ผลกระทบของสงครามที่มีต่อสุขภาพจิตและการเงินของชาวอิสราเอลดูเหมือนจะส่งผลกระทบซึ่งกันและกัน โดยความทุกข์ทางจิตใจทำให้ผู้คนมีความเสี่ยงต่อความยากลำบากทางการเงินมากขึ้น และปัญหาทางการเงินในเวลาต่อมาก็ทำให้ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจแย่ลง การศึกษาใหม่ของอิสราเอลพบ

แม้ว่าผลกระทบทางจิตวิทยาจากสงครามจะเป็นที่รับรู้กันดี แต่การศึกษาชี้ว่าความยากลำบากทางการเงินอาจช่วยให้ผลกระทบเหล่านั้นคงอยู่ต่อไปนานหลังจากความตกใจครั้งแรก ผลการค้นหาชี้ให้เห็นถึงแนวทางที่กว้างขึ้นในการฟื้นตัว ซึ่งมีการให้ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจและการดูแลสุขภาพจิตควบคู่กันไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่เผชิญกับการสูญเสียรายได้ ปัญหาการจ้างงาน และค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น

การศึกษาซึ่งนำโดย ดานา คัตโซตี จากมหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลม ได้ติดตามผู้ใหญ่ชาวอิสราเอลเชื้อสายยิวจำนวน 1,035 คนในช่วงปีแรกหลังการโจมตีของกลุ่มฮามาสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2023 ผู้เข้าร่วมได้รับการสำรวจสี่ครั้ง เริ่มตั้งแต่สองสัปดาห์หลังการโจมตี เกี่ยวกับสุขภาพจิตและสถานการณ์ทางการเงินของพวกเขา

ข้อค้นพบสำคัญคือความเชื่อมโยงระหว่างทั้งสองสิ่งนี้ไม่ใช่เพียงแค่เรื่องของสงครามที่ก่อให้เกิดปัญหาทางการเงินแล้วจึงไปทำลายสุขภาพจิตของผู้คนเท่านั้น

แต่เหล่านักวิจัยกลับพบหลักฐานของวงจรดังกล่าว

ในช่วงแรกของสงคราม ชาวอิสราเอลที่มีระดับภาวะซึมเศร้าและความวิตกกังวลสูงมีแนวโน้มที่จะประสบปัญหาความยากลำบากทางการเงินในหลายเดือนต่อมา ต่อมาความยากลำบากทางการเงินเหล่านั้นเชื่อมโยงกับภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และโรคความเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ (PTSD) ที่แย่ลง

“ผลการศึกษาของเราชี้ว่าผลกระทบทางจิตวิทยาและเศรษฐกิจจากความขัดแย้งที่ยืดเยื้อไม่สามารถรับมือเป็นปัญหาแยก 2 ปัญหาได้” คัตโซตีกล่าว “ความทุกข์ทางจิตใจอาจเพิ่มความเปราะบางของบุคคลต่อความยากลำบากทางการเงิน และความยากลำบากนั้นสามารถส่งผลให้เกิดปัญหาทางจิตวิทยาเพิ่มเติมได้ในเวลาต่อมา”

ความตึงเครียดทางการเงินส่งผลกระทบอย่างหนัก

การศึกษาซึ่งตีพิมพ์ในวารสารผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology พบว่าปัญหาด้านสุขภาพจิตแพร่ระบาดเป็นพิเศษไม่นานหลังการโจมตีเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม

สองสัปดาห์หลังการโจมตี 55.8% ของผู้เข้าร่วมมีคะแนนภาวะซึมเศร้าสูงกว่าเกณฑ์ทางคลินิกของการศึกษา ขณะที่ 61.1% เกินเกณฑ์สำหรับความวิตกกังวล ตัวเลขดังกล่าวลดลงอย่างมากในช่วงหกเดือนต่อมา แต่เริ่มกลับมาเพิ่มขึ้นอีกครั้งเมื่อครบกำหนดหนึ่งปี

อาการ PTSD ก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน โดย 16.9% ของผู้เข้าร่วมอยู่เหนือเกณฑ์ของการศึกษาที่หกเดือน เทียบกับ 21.4% หนึ่งปีหลังการโจมตี

การหยุดชะงักทางการเงินก็แพร่ระบาดเช่นกัน ผู้เข้าร่วมรายงานการตกงาน การลาหยุดโดยไม่ได้รับค่าจ้าง รายได้ที่ลดลง ค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น และการขาดทุนทางธุรกิจ มากกว่าครึ่งหนึ่งยังคงประสบความยากลำบากทางเศรษฐกิจในระดับปานกลางหนึ่งปีหลังการโจมตี

เหล่านักวิจัยพบว่ายิ่งผู้คนประสบปัญหาทางการเงินมากเท่าใด อาการซึมเศร้า ความวิตกกังวล และ PTSD ของพวกเขาก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น

ความสัมพันธ์ดังกล่าวยังคงอยู่แม้ว่านักวิจัยจะคำนึงถึงปัจจัยต่างๆ เช่น อายุ เพศ รายได้ก่อนเกิดสงคราม และการเผชิญกับเหตุการณ์ในช่วงสงครามแล้วก็ตาม

ข้อสังเกตที่น่าสนใจประการหนึ่งคือ ความยากลำบากทางการเงินมีความเชื่อมโยงกับสุขภาพจิตที่ย่ำแย่อย่างสม่ำเสมอกว่ามาตรวัดการเผชิญหน้ากับสงครามโดยตรงโดยรวมของนักวิจัย

นักวิจัยเตือนว่านี่ไม่ได้หมายความว่าปัญหาทางการเงินสร้างความเสียหายมากกว่าการประสบกับสงครามโดยตรง แต่ความยากลำบากทางการเงินอาจมีผลกระทบที่ยาวนานเป็นพิเศษเนื่องจากสามารถขัดขวางชีวิตประจำวันและทำให้ผู้คนรู้สึกปลอดภัยน้อยลงและมีความสามารถในการวางแผนสำหรับอนาคตน้อยลง

การศึกษานี้มีข้อจำกัดหลายประการ โดยอาศัยรายงานของ 2 ผู้เข้าร่วมเองเกี่ยวกับอาการและสถานการณ์ทางการเงินของตนและไม่ได้ให้การวินิจฉัยทางคลินิก นอกจากนี้ผู้เข้าร่วมยังเป็นชาวอิสราเอลเชื้อสายยิว ดังนั้นผลการศึกษาจึงไม่จำเป็นต้องนำไปใช้กับประชากรอาหรับของอิสราเอลได้เสมอไป

ถึงกระนั้น นักวิจัยกล่าวว่าผลการศึกษาดังกล่าวมีนัยสำคัญต่อวิธีที่รัฐบาลและองค์กรช่วยเหลือตอบสนองต่อความขัดแย้งที่ยืดเยื้อ

การรักษาด้วยสุขภาพจิตเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอสำหรับผู้คนที่กำลังดิ้นรนกับทั้งความทุกข์ทางจิตใจและความไม่มั่นคงทางการเงิน พวกเขากล่าว

ผู้ที่แสวงหาการดูแลสุขภาพจิตอาจได้รับการคัดกรองปัญหาทางการเงินด้วย ในขณะที่ผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจอาจได้รับการสนับสนุนด้านสุขภาพจิต การศึกษายังชี้ให้เห็นว่าการระบุและแก้ไขปัญหาทั้งสองอย่างตั้งแต่เนิ่นๆ อาจช่วยป้องกันวงจรที่ความทุกข์ทางจิตใจมีส่วนทำให้เกิดความไม่มั่นคงทางการเงิน และความยากลำบากทางการเงินในทางกลับกันจะทำให้สุขภาพจิตแย่ลง

“ดังนั้นการสนับสนุนการฟื้นตัวจึงอาจต้องอาศัยการจัดการทั้งสองอย่างพร้อมๆ กัน” คัตโซตีกล่าว