เยรูซาเลม, 25 มีนาคม, 2026 (TPS-IL) — ครูชาวอิสราเอลที่พยายามสนับสนุนนักเรียนพร้อมทั้งรับมือกับความเครียดจากสงครามกำลังเผชิญกับผลกระทบทางจิตใจที่เพิ่มสูงขึ้น งานวิจัยชิ้นใหม่จากมหาวิทยาลัยบิดกูเรียนแห่งเนเกฟชี้
“ความเป็นจริงในปัจจุบันคือวิกฤตและสงครามที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า” ดร.โมติ เบนิตา หนึ่งในผู้เขียนงานวิจัย กล่าวกับสำนักข่าวเดอะเพรสเซอร์วิสออฟอิสราเอล “ครูจำเป็นต้องทำหน้าที่เป็นพื้นที่ปลอดภัยให้กับเด็กๆ เป็นพื้นที่ซึ่งแม้จะมีทุกสิ่งที่เกิดขึ้นภายนอก แต่พวกเขาก็สามารถสร้างความรู้สึกมีกิจวัตรประจำวันขึ้นมาได้ แต่พวกเขาไม่สามารถแยกตัวออกจากความจริงที่ว่าพวกเขาก็เป็นพ่อแม่และพลเมืองที่ได้รับผลกระทบเช่นกัน”
การศึกษาซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในวารสารผ่านการ peer-review ที่ชื่อว่า Teaching and Teacher Education ได้ติดตามกลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นบุคลากรทางการศึกษาจำนวน 259 คน ในช่วงเวลา 3 ช่วงระหว่างสงคราม โดยเริ่มต้นในเดือนธันวาคม 2023 และดำเนินต่อมาในช่วงระยะเวลา 3 และ 6 เดือน หกสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้เข้าร่วมเป็นผู้หญิง โดยมีประสบการณ์การสอนเฉลี่ย 15 ปี
ผลการศึกษาพบว่าครูรายงานระดับความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าในระดับปานกลางถึงรุนแรงในช่วงแรกของสงคราม โดย 25 เปอร์เซ็นต์รายงานอาการที่รุนแรง แม้ว่าระดับเหล่านี้จะลดลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่ก็ยังคงค่อนข้างสูง โดยมีประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์ที่ยังคงอยู่เหนือเกณฑ์ทางคลินิกในหลายเดือนต่อมา
เบนิตากล่าวว่าข้อมูลเชิงลึกที่สำคัญของงานวิจัยไม่ได้อยู่ที่สิ่งที่ครูทำเท่านั้น แต่อยู่ที่เหตุผลว่าทำไมพวกเขาจึงทำมัน
“ความแปลกใหม่หลักไม่ได้อยู่ที่งานด้านอารมณ์ของครูเอง แต่อยู่ที่แรงจูงใจเบื้องหลัง” เขากล่าว “ครูที่ควบคุมอารมณ์ของตนเองจากแรงจูงใจภายในและการระบุตัวตนกับบทบาทของตนจะประสบความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้าน้อยกว่า แต่ผู้ที่ทำมันเพื่อตอบสนองความคาดหวังภายนอกกลับจบลงด้วยภาวะหมดไฟ ความวิตกกังวล และภาวะซึมเศร้าที่มากกว่า”
เบนิตายังชี้ให้เห็นถึงความท้าทายของการเรียนรู้ออนไลน์ในช่วงสงครามด้วย
“ผมคิดว่าการเรียนทางไกลเป็นปัญหาที่ใหญ่มาก” เขากล่าว “ Zoom ไม่อนุญาตให้ครูทำหน้าที่ผู้ดูแลได้อย่างเต็มที่ ความรู้สึกของจุดมุ่งหมายมาจากความสัมพันธ์กับนักเรียน Zoom ตัดขาดเด็กๆ ออกจากครู พวกเขาอยู่ที่นั่น แต่พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นั่นจริงๆ”
เขากล่าวว่าการรักษาความเชื่อมโยงนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง ไม่เพียงแต่สำหรับนักเรียนเท่านั้น แต่สำหรับตัวครูเองด้วย
“ระบบจำเป็นต้องคิดเกี่ยวกับวิธีที่ครูสามารถรักษาความเชื่อมโยงนั้นไว้ได้ โดยเฉพาะในตอนนี้ เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่ประสบกับภาวะหมดไฟ ความวิตกกังวล และความเครียด และสามารถรู้สึกว่าตนเองมีประสิทธิภาพในการทำงาน” เขากล่าว
อินนา มิลิส อามอน ครูสอนชีววิทยาโรงเรียนมัธยมต้นจากเยรูซาเลม บอกกับ TPS-IL ว่าเธเห็นพ้องกับผลการศึกษา “ในท้ายที่สุด สิ่งที่สำคัญคือเครื่องมือภายในของครูในการรับมือกับสถานการณ์ที่ซับซ้อนและไม่คาดคิด” เธอกล่าว
ตามคำกล่าวของเบนิตา การเสริมสร้างแรงจูงใจภายในและเอกลักษณ์ทางวิชาชีพของครูสามารถช่วยลดอันตรายทางจิตใจในระยะยาวและป้องกันการลาออก ซึ่งยังคงอยู่ในระดับสูงในอิสราเอลและทั่วโลก
“ความเป็นอยู่ที่ดีทางจิตใจของเด็กและครูมีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าความเป็นอยู่ที่ดีทางร่างกายของพวกเขา” เขากล่าว
หลังจากมีการปิดทำการทั่วประเทศนานกว่าสองสัปดาห์ซึ่งเกิดจากการโจมตีด้วยมิสไซล์ นักเรียนชาวอิสราเอลเริ่มกลับมาที่ห้องเรียนในขณะที่ระบบโรงเรียนเปิดทำการบางส่วนในวันที่ 16 มีนาคม โรงเรียนหลายแห่งได้เปิดทำการอีกครั้งตั้งแต่นั้นมา แต่การโจมตีด้วยกระสุนปืนยังคงดำเนินต่อไป
ภายใต้แนวปฏิบัติที่ปรับปรุงใหม่ โรงเรียนที่เปิดดำเนินการจะต้องพร้อมที่จะตอบสนองทันทีหากมีเสียงไซเรนเตือนภัยทางอากาศ ครูจำเป็นต้องพาingนักเรียนไปยังที่หลบภัยที่กำหนดและอยู่กับพวกเขาที่นั่นจนกว่าเจ้าหน้าที่20กำหนดว่าปลอดภัยที่จะกลับทำกิจกรรมต่อ สถาบันการศึกษายังคาดว่าจะต้องซ้อมเส้นทางที่นักเรียนต้องปฏิบัติตามด้วย
