เยรูซาเล็ม, 12 พฤษภาคม 2026 (TPS-IL) — การสำรวจที่จัดทำโดย องค์การสิทธิผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ล้างเผ่าพันธุ์ (Holocaust Survivors’ Rights Authority) ระหว่างผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ล้างเผ่าพันธุ์และผู้ลี้ภัยจากเหตุการณ์ล้างเผ่าพันธุ์ แสดงให้เห็นว่าส่วนใหญ่ยังคงรักษาความต่อเนื่องในการรักษาพยาบาล รู้สึกเชื่อมโยงทางสังคม และแสดงให้เห็นถึงความเป็นอิสระทางเศรษฐกิจ
ประมาณ 82% รายงานว่าสุขภาพของตนไม่ดี ซึ่งต้องได้รับการดูแลรักษาทางการแพทย์อย่างต่อเนื่อง
91% ของผู้ตอบแบบสอบถามไม่ล้มเลิกการรักษาพยาบาล ผู้ที่ล้มเลิกเป็นเพราะอุปสรรคด้านการปฏิบัติงาน/ราชการเป็นหลัก
ประมาณ 80% รายงานว่าอุปสรรคในการเข้าถึงทำให้ยากต่อการรับบริการทางการแพทย์ (ระยะทางจากสถานที่รักษา เวลารอคอยที่ยาวนาน และสภาพสุขภาพที่ทำให้ยากต่อการออกจากบ้าน) อย่างไรก็ตาม 66% ระบุว่าตนเองได้รับการเยี่ยมบ้านจากบุคลากรทางการแพทย์ และ 93% ของผู้ตอบแบบสอบถามทั้งหมดทราบถึงความเป็นไปได้ในการใช้บริการทางการแพทย์ระยะไกล
72% ของผู้ตอบแบบสอบถามไม่รู้สึกเหงา และมีเพียง 25% ของผู้ที่รู้สึกเหงาระดับหนึ่งเท่านั้นที่สนใจรับการช่วยเหลือเพื่อบรรเทาความเหงา
มีความแตกต่างระหว่างประชากรผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ล้างเผ่าพันธุ์และผู้ลี้ภัยจากเหตุการณ์ล้างเผ่าพันธุ์ ในกลุ่มผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ล้างเผ่าพันธุ์ 55% รายงานว่ามีกิจกรรมทางสังคมเป็นประจำ ในขณะที่กลุ่มผู้ลี้ภัยจากเหตุการณ์ล้างเผ่าพันธุ์มีอัตราดังกล่าวต่ำกว่า โดยอยู่ที่เพียง 32% เท่านั้น
82% ไม่ได้รับความช่วยเหลือทางการเงินจากองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร และส่วนใหญ่ไม่สนใจความช่วยเหลือ ในบรรดา 18% ที่ได้รับความช่วยเหลือจากองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร ส่วนใหญ่ได้รับตะกร้าอาหาร
15% ไม่ได้รับความช่วยเหลือในการใช้สิทธิทางเศรษฐกิจและมีความสนใจที่จะทำเช่นนั้น ตามรายงานของพวกเขา สาเหตุหลักของการไม่ได้รับสิทธิมาจากการขาดความชัดเจนในเงื่อนไขการมีสิทธิ
ประมาณ 90% รายงานว่าพวกเขาพึ่งพา člen (สมาชิก) ในครอบครัวเพื่อใช้สิทธิของตน



