พิธีรำลึกประจำปีแด่ดวงวิญญาณของทหารผู้ล่วงลับแห่งกองพลน้อย ‘บารัค’ (188) จัดขึ้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว (วันพุธ) ณ ศูนย์มรดก การรำลึก และความกล้าหาญของกองพลน้อย โดยมีผู้บัญชาการกองบัญชาการภาคเหนือ พลตรี ราฟี มิโล เป็นประธานในพิธี และมีผู้บัญชาการกองพล ‘กาอัช’ (36) พลจัตวา ยิฟทัค นอร์กิน, เจ้ากรมทหารม้า พลจัตวา ออร์ โวโลจินสกี และผู้บัญชาการกองพลน้อย ‘บารัค’ (188) พันเอก มิกกี ชาร์วิต เข้าร่วม ท่ามกลางครอบครัวผู้สูญเสีย ผู้บาดเจ็บของกองพลน้อย ตลอดจนผู้บังคับบัญชาและทหารของกองพลน้อยทั้งในอดีตและปัจจุบัน
กาลี ซิดี ภรรยาของพันโท โอเรน ซิดี ผู้ล่วงลับ ผู้บังคับกองพัน 74 ซึ่งเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ในเดือนมีนาคม 2007 เป็นตัวแทนกล่าวในนามของครอบครัวผู้สูญเสีย “ฉันยืนอยู่ตรงนี้ต่อหน้าพวกคุณในค่ำคืนนี้ เพื่อเป็นตัวแทนของครอบครัวที่เจ็บปวดที่สุด ภาคภูมิใจที่สุด และเข้มแข็งที่สุดที่มีอยู่ นั่นคือครอบครัวแห่งการสูญเสียของกองพลน้อยบารัค” เธอกล่าว “ครอบครัวที่ไม่มีใครในพวกเราเลือกที่จะเข้ามาอยู่ ครอบครัวที่ผูกพันกันด้วยพันธสัญญานิรันดร์ ในช่วงเวลาเดียวที่โลกของเราพังทลายและเปลี่ยนไปตลอดกาล”
“ภายในห้วงเหวลึกนี้ เราได้ค้นพบสิ่งมหัศจรรย์ นั่นคือเราพบว่าเราไม่ได้อยู่ตามลำพัง” เธอย้ำ “กองพลน้อย 188 ไม่ใช่แค่ตัวเลข ไม่ใช่แค่สัญลักษณ์ของสายพานและเหล็กกล้า แต่มันคือบ้าน คือครอบครัวที่สมบูรณ์ที่คอยโอบกอด คอยมาหา และคอยพยุงพวกเราขึ้นในช่วงเวลาที่มืดมน ครอบครัวรุ่นก่อนหน้า ผู้ที่แบกรับความเจ็บปวดมานานหลายทศวรรษ ตั้งแต่สงครามสันติภาพแห่งกาลิลี ผ่านสงครามต่างๆ ของอิสราเอลและปฏิบัติการอื่นๆ ที่ประเทศเคยเผชิญ ต่างยื่นมือมายังครอบครัวใหม่ๆ ผู้ที่เพิ่งก้าวเข้าสู่วงจรแห่งความเจ็บปวดนี้ มือคู่นี้ที่คอยลูบปลอบ คอยกระซิบ โดยไม่ต้องมีคำพูดมากมายว่า ‘เราอยู่กับพวกคุณ เราเข้าใจ’ คือเสาหลักที่ค้ำจุนพวกเราไว้”
“เรายืนอยู่ตรงนี้ในวันนี้ ณ ศูนย์มรดกและการรำลึกด้วยความคารวะอย่างยิ่ง” ผู้บัญชาการกองบัญชาการภาคเหนือ พลตรี ราฟี มิโล กล่าว “ที่นี่ บนผืนดินหินบะซอลต์แห่งโกลาน ในสถานที่ที่มรดกของกองพลน้อย 188 ถูกจารึกและรักษาไว้ เราขอค้อมศีรษะรำลึกถึงทหารผู้ล่วงลับของกองพลน้อยทั้ง 368 นาย ที่สละชีพในยุทธการต่างๆ ของอิสราเอลและระหว่างการรับใช้ชาติ”
“เมื่อ 3 ปีก่อน ในเช้าวันเสาร์ของเทศกาลซิมคัตโตราห์ วันที่ 7 ตุลาคม เราล้มเหลวในการปกป้องชาวบ้านในพื้นที่รอบฉนวนกาซา” เขากล่าว “เหล่านักรบและผู้บังคับบัญชาของกองพลน้อยรีบระดมกำลัง นำรถถังออกจากเซเอลิม และออกไปสู้รบเพื่อพยายามสกัดกั้นและหยุดยั้งการโจมตีของฮามาสในชุมชนรอบฉนวนกาซา พวกเขาต่อสู้อย่างกล้าหาญ แต่มันสายเกินไป ราคาที่ต้องจ่ายนั้นหนักหนายิ่งนัก”
“ครอบครัวที่รักทุกท่าน ตั้งแต่สงครามปะทุขึ้น เราไม่สามารถมารวมตัวกันที่นี่ได้เหมือนที่เรากำลังทำในวันนี้” เขากล่าวเสริม “เป็นเวลา 3 ปีที่กองพลน้อยยังคงสู้รบต่อไป เป็นเวลา 3 ปีที่มีรายชื่อถูกเพิ่มเข้ามาบนกำแพงรำลึก มรดกของบุคคลอันเป็นที่รักของพวกคุณไม่ได้เป็นเพียงความทรงจำในอดีต แต่เป็นเข็มทิศ ความผูกพันของเรากับพวกคุณ ครอบครัวทั้งหลาย เป็นความผูกพันที่มีข้อผูกมัด เป็นสายใยที่ส่งต่อจากผู้บังคับบัญชาไปสู่ผู้ใต้บังคับบัญชา และจะคงอยู่ตลอดไปในฐานะส่วนหนึ่งที่ไม่อาจแยกจากตัวตนของกองพลน้อย”
“ภารกิจยังไม่เสร็จสิ้น” เขากล่าวเน้น “ยังมีสิ่งท้าทายและภัยคุกคามอีก แต่แม้หลังจากสงครามผ่านไป 3 ปี ขวัญกำลังใจของเรายังคงหนักแน่น ความเชื่อมั่นของเราในความชอบธรรมแห่งแนวทางของเรายังคงแข็งแกร่ง ความเข้าใจของเราที่ว่าเราไม่มีแผ่นดินอื่นใดอีกแล้ว และนี่คือภารกิจของเรา ของคนรุ่นนี้ เช่นเดียวกับในเวลานั้น คนรุ่นแห่งชัยชนะ เราจะเดินหน้าปกป้องและคุ้มกัน จะต่อสู้และเอาชนะ นานเท่าที่จำเป็น เหมือนเช่นในวันนั้น และในวันนี้ ด้วยจิตวิญญาณของกองพลน้อย 188 ด้วยจิตวิญญาณและมรดกของผู้ล่วงลับแห่งกองพลน้อย ครอบครัวที่รักทุกท่าน พวกคุณจะอยู่ในใจของเราตลอดกาล”
“ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา กองพลน้อยได้ต่อสู้อย่างต่อเนื่องในฐานะหัวหอกของกองทัพอิสราเอลในทุกแนวรบ” ผู้บัญชาการกองพลน้อย ‘บารัค’ (188) พันเอก มิกกี ชาร์วิต กล่าว “ในเวลานี้ กองพันต่างๆ ของกองพลน้อยกำลังปฏิบัติการอยู่ในส่วนลึกของเลบานอน และเดินหน้าปฏิบัติภารกิจทางยุทธการด้วยความมุ่งมั่นและแน่วแน่ จากความรู้สึกรับผิดชอบอย่างลึกซึ้งต่อการป้องกันและความมั่นคงของประเทศ”
“ครอบครัวผู้สูญเสียอันเป็นที่รักและเคารพยิ่ง เป็นสิ่งสำคัญสำหรับเราที่จะรำลึกถึงบุตรชายของพวกคุณ เหล่าผู้ล่วงลับผู้กล้าหาญและเป็นที่รักของกองพลน้อย และซึมซับสำนึกแห่งหน้าที่ จิตวิญญาณและความเป็นสหาย ความกล้าหาญและความพร้อมที่จะสละชีพเพื่อเป้าหมายสูงสุดคือความมั่นคงของประชาชนและแผ่นดินของเรา” เขากล่าว “เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 1973 ระดับผู้บังคับบัญชาของกองพลน้อยได้สละชีพในการรบที่นาฟัค ภายในเวลาสั้นๆ ผู้บังคับการกองพลน้อย พันเอก ยิตซัค เบน โชฮัม, รองผู้บังคับการกองพลน้อย พันโท ดาวิด อิสราเอลี ผู้ล่วงลับ และนายทหารฝ่ายยุทธการ พันตรี เบนนี คัตซีน ได้เสียชีวิตลง ขณะเป็นทหารใหม่ ดาวิดได้เขียนเอกสารอันน่าทึ่งฉบับหนึ่งชื่อ ‘พินัยกรรมของนักรบ'”
“เขาลงท้ายเอกสารไว้ดังนี้: ‘แต่หากพระเจ้าไม่ทรงโปรดให้ข้าพเจ้าได้กลับไป และไม่อาจเห็นชัยชนะ โปรดอย่าได้ร่ำไห้ให้ข้าพเจ้า'” เขาอ่านออกเสียง “‘ตราบเท่าความยิ่งใหญ่แห่งนิรันดร์ที่ข้าพเจ้าจะเงียบสงบ ความยินดีของข้าพเจ้าก็ยิ่งใหญ่เพียงนั้น เพราะข้าพเจ้าย่อมรู้ดีว่าข้าพเจ้าไม่ได้นอนทอดกายอยู่อย่างไร้ค่า… เพราะนี่คือส่วนของข้าพเจ้า ในการสละโลหิต ร่างกาย บนแท่นบูชาแห่งแผ่นดินและผืนดินของข้าพเจ้า ประชาชนและครอบครัวของข้าพเจ้า แต่หากศัตรูไม่ถูกปราบปราม ข้าพเจ้าจะไม่ยอมพักและจะไม่ยอมสงบ จนกว่าประชาชนของข้าพเจ้า ประชาชนอิสราเอล จะลุกขึ้นและกอบกู้แผ่นดินของตน ที่พำนักอันปลอดภัยบนโลกใบนี้ เมื่อนั้นและเมื่อนั้นเท่านั้น ข้าพเจ้าจึงจะสงบลง และประชาชนอิสราเอลจะได้อยู่อย่างปลอดภัย'”
“ผู้ล่วงลับได้ทิ้งพินัยกรรมอันล้ำค่าไว้ให้แก่เรา: คือการเป็นผู้ที่คู่ควรและมีความเป็นหนึ่งเดียว และร่วมมือกันฟันฝ่าไปสู่ชัยชนะเหนือศัตรูทุกราย เพื่อให้ประชาชนอิสราเอลได้อยู่อย่างปลอดภัยในแผ่นดินของตน มาตุภูมิของตน”