เยรูซาเล็ม, 30 มิถุนายน, 2026 (TPS-IL) —
ภาระทางการคลังยามสงครามของอิสราเอลกำลังประจันหน้ากับประชากรสูงวัยและบิลสวัสดิการที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เจ้าหน้าที่เตือนว่าระบบความมั่นคงทางสังคมของประเทศอาจใช้เงินสำรองจนหมดภายในปี 2035 ภายใต้รูปแบบการจัดหาเงินทุนในปัจจุบัน
สถาบันประกันแห่งชาติ ซึ่งเป็นผู้ให้บริการหลักด้านบำนาญชราภาพ สิทธิประโยชน์คนพิการ เงินอุดหนุนบุตร การจ่ายเงินว่างเปล่า การสนับสนุนการดูแลระยะยาว และการจ่ายเงินทางสังคมอื่นๆ ของอิสราเอล กำลังเผชิญกับวิกฤตการณ์ทางคณิตศาสตร์ประกันภัยที่แย่ลง ซึ่งอาจบีบให้รัฐบาลต้องเพิ่มเงินสมทบ เข้มงวดกับคุณสมบัติ ตัดลดผลประโยชน์ หรือครอบคลุมส่วนที่ขาดดุลโดยตรงจากงบประมาณแผ่นดิน
คำเตือนดังกล่าวได้รับการหารือเมื่อวันจันทร์ในการประชุมร่วมของคเนสเซต (รัฐสภาอิสราเอล) ระหว่างคณะกรรมการควบคุมรัฐ ซึ่งมี อลอน ชูสเตอร์ สมาชิกคเนสเซต เป็นประธาน และคณะกรรมการแรงงานและสวัสดิการ ซึ่งมี มิคาล วัลดิเกอร์ สมาชิกคเนสเซต เป็นประธาน
เจ้าหน้าที่จากสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินกล่าวต่อฝ่ายนิติบัญญัติว่า การประเมินทางคณิตศาสตร์ประกันภัยที่เผยแพร่เมื่อเดือนธันวาคม 2025 ได้เลื่อนกำหนดการที่คาดว่ากองทุนจะหมดลงมาเป็นปี 2035 ซึ่งเร็วกว่าการคาดการณ์ก่อนหน้านี้ พวกเขายังเตือนด้วยว่าตั้งแต่ปี 2029 เป็นต้นไป รายได้ปัจจุบันและการไถ่ถอนพันธบัตรของสถาบันจะไม่เพียงพอที่จะครอบคลุมการจ่ายเงินสิทธิประโยชน์ตามกฎหมายอีกต่อไป
วิกฤตดังกล่าวเกิดขึ้นในขณะที่อิสราเอลกำลังเผชิญกับการใช้จ่ายด้านกลาโหมที่สูงขึ้น ต้นทุนการฟื้นฟู การสนับสนุนชุมชนที่อพยพ และการดูแลระยะยาวสำหรับทหารและพลเรือนที่ได้รับบาดเจ็บหลังสงคราม ในเวลาเดียวกัน การเข้าสู่สังคมสูงวัยตามโครงสร้างประชากรก็กำลังเพิ่มแรงกดดันต่อเงินบำนาญ การจ่ายเงินคนพิการ และผลประโยชน์ด้านการพยาบาล
ดร. โฮดิยา แลมเพิร์ต รองผู้อำนวยการฝ่ายตรวจสอบสังคมและสวัสดิการของสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน กล่าวว่า การเสื่อมถอยดังกล่าวส่วนหนึ่งขับเคลื่อนโดยการปฏิรูปการดูแลระยะยาวเมื่อปี 2018 ซึ่งขยายการใช้จ่ายด้านผลประโยชน์การพยาบาลอย่างมาก ตามตัวเลขที่นำเสนอในการประชุม การใช้จ่ายประจำปีสำหรับผลประโยชน์การดูแลระยะยาวได้เพิ่มขึ้นเป็น 21,000 ล้านเชเกล เทียบกับ 7,000 ล้านเชเกลก่อนการปฏิรูป
“ชาวอิสราเอลสูงวัยประมาณ 30% มีสิทธิ์ได้รับผลประโยชน์ภายใต้กฎหมายประกันการดูแลระยะยาวในปัจจุบัน และอิสราเอลมีระดับการใช้จ่ายสูงเป็นอันดับสองในด้านนี้ รองจากลิทัวเนีย” แลมเพิร์ตกล่าว
เธอแนะนำให้ทบทวนวิธีการประเมินใหม่ โดยสังเกตว่าอิสราเอลเป็นประเทศเดียวใน OECD ที่ประเมินความจำเป็นพึ่งพาอาศัยจากเอกสารเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีการพบปะกันแบบเจอหน้า
ริกิ มามาน นักวิจัยจากฟอรัมโยฮีเล็ตนโยบาย กล่าวกับ TPS-IL ว่าวิกฤตดังกล่าวสะท้อนถึงความไม่สอดคล้องขั้นพื้นฐานระหว่างพันธะผูกพันทางกฎหมายของสถาบันกับรายได้ของตน
“สถาบันประกันแห่งชาติมีหน้าที่ต้องจ่ายผลประโยชน์ตามกฎหมาย ไม่ว่าจะเป็นเงินอุดหนุนบุตร เงินบำนาญชราภาพ ผลประโยชน์คนพิการ และอื่นๆ” มามานกล่าว “สถาบันมีจำนวนเงินทั้งหมดที่จ่ายในแต่ละปี และจำนวนเงินทั้งหมดที่ได้รับในแต่ละปี ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ค่าใช้จ่ายของสถาบันได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก”
มามานกล่าวว่า เป็นเวลาหลายปีแล้วที่สถาบันจัดเก็บได้มากกว่าที่จ่ายออกไป โดยนำเงินส่วนเกินไปใส่ไว้ในกองทุนสำรองที่สร้างผลตอบแทน แต่โมเดลดังกล่าวได้กลับตาลปัตรแล้วในปัจจุบัน
“ทุกวันนี้ ค่าใช้จ่ายของสถาบันมีมากกว่ารายได้ เปรียบเสมือนการเบิกเงินเกินบัญชี” เธอกล่าว “หากไม่มีการเปลี่ยนแปลงในด้านรายได้หรือการใช้จ่าย เงินอบรมสะสมก็จะหมดลงในที่สุด”
เธอกล่าวว่าการปฏิรูปการดูแลระยะยาวเมื่อปี 2018 เป็นปัจจัยขับเคลื่อนหลักของการเสื่อมถอย เนื่องจากเป็นการขยายคุณสมบัติและทำให้ได้รับผลประโยชน์ง่ายขึ้นโดยไม่ต้องมีการประเมินการทำงานในบ้าน
“คุณสมบัติถูกขยายจากประมาณ 17% เป็นประมาณ 30% ของชาวอิสราเอลสูงวัย” มามานกล่าว “นั่นสูงมากเมื่อเทียบกับ OECD และประเทศพัฒนาแล้วอื่นๆ ซึ่งน่าจะไม่ได้เป็นเพราะมีปัญหาด้านการทำงานในอิสราเอลมากขึ้น แต่เป็นเพราะมีการเปลี่ยนแปลงที่ทำให้ได้รับผลประโยชน์ได้ง่ายขึ้น”
มามานกล่าวว่าการขยายผลประโยชน์มักจะเปลี่ยนแรงจูงใจและดึงดูดผู้สมัครจำนวนมากกว่าที่ผู้กำหนดนโยบายคาดคิดไว้มาก
“พวกเขาไม่ได้ประเมินการเติบโตของคุณสมบัติอย่างถูกต้อง” เธอกล่าว
เธอกล่าวเสริมว่าหากกองทุนหมดลง ผู้กำหนดนโยบายจะเหลือทางเลือกไม่มากนัก
“เมื่อกองทุนหมดลง นั่นหมายความว่าไม่มีทางที่จะจ่ายผลประโยชน์ให้กับผู้คนได้” มามานกล่าว “ไม่ว่าจะเป็นการเพิ่มการจ่ายเงินผ่านภาษี ตัดลดผลประโยชน์ หรือเพิ่มเงินสมทบประกันสังคม ไม่มีทางเลือกมากนักในที่นี้ ไม่ว่าจะเอาเงินจากประชาชนให้มากขึ้น หรือให้พวกเขาน้อยลง”
ซวิกา โคเฮน รักษาการผู้อำนวยการใหญ่ของสถาบันประกันแห่งชาติ กล่าวว่าการออกกฎหมายมาหลายปีได้ขยายผลประโยชน์โดยไม่ได้ระบุแหล่งที่มาของเงินทุน
“ท้ายที่สุดแล้ว สถาบันประกันแห่งชาติคือผู้รับเหมาดำเนินการของฝ่ายนิติบัญญัติ” โคเฮนกล่าว “มีการออกกฎหมายประชานิยมจำนวนมาก และจำเป็นต้องมีตัวเศษด้านงบประมาณ ผู้ใดที่เสนอแก้ไขกฎหมายจะต้องจัดหาแหล่งทุนด้วย”
สำหรับอิสราเอล วิกฤตเงินทุนนี้กำลังกลายเป็นการทดสอบเบื้องต้นว่าเศรษฐกิจยามสงครามจะสามารถรักษามั่นคงด้านสวัสดิการในวงกว้าง พร้อมๆ กับการขยายการใช้จ่ายด้านกลาโหมและการดูแลประชากรสูงวัยอย่างรวดเร็วได้หรือไม่ หากไม่มีการแก้ไขเชิงโครงสร้าง ภาระดังกล่าวจะตกอยู่กับผู้เสียภาษี ประชาชนกลุ่มเปราะบาง หรือตัวงบประมาณแผ่นดินเอง
