โดย เพซัค เบนสัน • 21 เมษายน 2026
เยรูซาเล็ม, 21 เมษายน 2026 (TPS-IL) — หลังผ่านพ้นช่วงเวลาหลายเดือนในสมรภูมิรบ ทหารกองหนุนอิสราเอลจำนวนมากกลับบ้านมาพบว่าชีวิตธรรมดานั้นรู้สึกเหมือนเอื้อมไม่ถึง และแม้แต่รูปแบบการพักผ่อนที่ง่ายที่สุดก็ไม่สามารถทำได้อย่างเป็นธรรมชาติอีกต่อไป
งานวิจัยชิ้นใหม่จากมหาวิทยาลัยเบนกูเรียนแห่งเนเกฟชี้ว่า การดิ้นรนเงียบๆ นี้ส่งผลกระทบที่เหนือกว่าเรื่องความเป็นอยู่ส่วนบุคคล ในประเทศที่ต้องพึ่งพาทหารกองหนุนซึ่งต้องหมุนเวียนสลับระหว่างสงครามกับชีวิตพลเรือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า การไม่สามารถ “ตัดขาด” จากความเครียดได้อย่างเต็มที่อาจส่งผลต่อการฟื้นตัว ความเสถียรของกำลังแรงงาน ชีวิตครอบครัว และความพร้อมทางทหาร
“กิจกรรมยามว่างคือเครื่องมือฟื้นฟูที่สำคัญซึ่งช่วยให้ทหารสร้างความรู้สึกเกี่ยวกับตัวตนขึ้นใหม่และกลับคืนสู่ชีวิตที่สมบูรณ์ได้” โอเซอา อารอน และเนตานเอล เยฮูด เอลิยา นักศึกษานักวิจัยเบื้องหลังการศึกษานี้ ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในวารสารที่ผ่านการ peer-review อย่าง Leisure Studies กล่าว
พวกเขาทั้งสองคนต่างก็เป็นทหารกองหนุนเช่นกัน อารอน วัย 27 ปี รับราชการมาแล้วกว่า 300 วันนับตั้งแต่สงครามเริ่มต้นขึ้นจากการโจมตีของกลุ่มฮามาสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2023 ในขณะที่เอลิยา วัย 26 ปี ก็ปฏิบัติหน้าที่มาแล้วกว่า 300 วันในหลายแนวรบเช่นกัน งานวิจัยของพวกเขาซึ่งจัดทำขึ้นภายใต้การควบคุมดูแลของศาสตราจารย์ อามีร์ ชานี อิงจากการสัมภาษณ์เชิงลึกกับทหารกองหนุนรบ 25 นายที่มีอายุตั้งแต่ช่วงกลางวัย 20 ไปจนถึงช่วงต้นวัย 40 และแต่ละนายมีเวลาปฏิบัติหน้าที่อย่างน้อย 100 วันระหว่างปี 2023 ถึง 2025
สิ่งที่ปรากฏให้เห็นคือรูปแบบความปั่นป่วนที่สอดคล้องกัน: กิจกรรมที่เคยเป็นโครงสร้างให้กับชีวิตประจำวัน เช่น กีฬา งานอดิเรก และการเข้าสังคม มักจะรู้สึกห่างเหินหรือไร้ความหมายหลังจากผ่านการปฏิบัติหน้าที่รบเป็นเวลานาน
อูรี นักศึกษาวิชาศิลปะวัย 24 ปี เล่าว่าเขาเคยาดภาพสัปดาห์ละหลายครั้งเพื่อเป็นวิธีผ่อนคลาย หลังจากกลับจากการปฏิบัติหน้าที่ เขาพบว่าตนเองไม่สามารถบังคับให้เริ่มทำได้อีกต่อไป “ผมหาความสามารถที่จะนั่งลงและวาดภาพไม่ได้เลย” เขากล่าว พร้อมอธิบายว่าเวลาว่างของเขาถูกครอบงำด้วยกิจวัตรแบบ passive อย่างไร
ดีน วัย 25 ปี ซึ่งก่อนหน้านี้เล่นฟุตบอลเป็นประจำ กล่าวว่าแม้แต่การดูการแข่งขันก็ไม่กระตุ้นอารมณ์ความรู้สึกอีกต่อไป “บางครั้งผมก็ดูนะ แต่แบบไม่ได้ตื่นเต้น… มันเหมือนกับมีอะไรบางอย่างตัดขาดไปแล้ว” เขากล่าว พร้อมชี้ให้เห็นถึง “เสียงรบกวนเบื้องหลัง” ที่เกิดขึ้นในจิตใจของเขาตลอดเวลาตั้งแต่ผ่านการสู้รบมา
ชีวิตประจำวันรู้สึกไม่คุ้นเคยอีกต่อไป
จากข้อมูลของนักการวิจัย การแยกตัวนี้สะท้อนถึงอุปสรรคทางจิตวิทยาที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น “การสู้รบหลงเหลือความรู้สึกกระสับกระส่ายทางจิตใจที่ทำให้ยากต่อการผ่อนคลาย” อารอนกล่าว “ความสนใจที่ลดลงและความอ่อนล้าทางจิตใจทำให้กิจกรรมยามว่างที่เคยสนุกสนานกลับรู้สึกว่าเข้าถึงไม่ได้หรือไม่เกี่ยวข้องอีกต่อไป”
ทหารกองหนุนบางนายยังอธิบายถึงความรู้สึกผิด โดยกล่าวว่าช่วงเวลาแห่งความเพลิดเพลินรู้สึกว่าไม่เหมาะสมในขณะที่คนอื่นๆ ยังคงอยู่ในการสู้รบ หลายคนตอบสนองด้วยการทุ่มเทเวลาให้กับงาน การเรียน หรือความรับผิดชอบต่อครอบครัวแทน
“แม้ว่าผู้เข้าร่วมการศึกษาจะไม่มีรายงานการวินิจฉัยโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจอย่างเป็นทางการ แต่หลายคนอธิบายถึงอาการที่มักเกี่ยวข้องกับภาวะเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ ทั้งความกระสับกระส่าย ความวิตกกังวล และการเก็บตัว” เอลิยากล่าว
สำหรับนักวิจัยแล้ว ผลกระทบที่ตามมานั้นขยายวงกว้างเกินกว่าความยากลำบากส่วนบุคคล ระบบกองหนุนของอิสราเอลพึ่งพาการระดมพลซ้ำๆ โดยมักมีเวลาจำกัดสำหรับการฟื้นตัว หากไม่มีการคลายเครียดที่เพียงพอ ความตึงเครียดทางจิตใจอาจสะสมเพิ่มขึ้นได้
การศึกษาพบว่าเครือข่ายสนับสนุนนอกระบบ ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว เพื่อน และเพื่อนร่วมงาน มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการช่วยให้ทหารกองหนุนเชื่อมต่อกับชีวิตประจำวันได้อีกครั้ง
“เราไม่ใช่หุ่นยนต์ เราสมควรได้รับลมหายใจเช่นกัน” ผู้เข้าร่วมคนหนึ่งกล่าว
ชานีกล่าวว่าผลการศึกษาควรผลักดันให้ผู้กำหนดนโยบายทบทวนใหม่อย่างจริงจัง “เราพบว่าความยากลำบากหลักๆ คืออาการชาทางอารมณ์ ความเครียดคงที่ที่ไม่เคยหายไป การขาดเวลา และภาระผูกพันด้านครอบครัวและงาน” เขากล่าว
ในระดับนโยบาย ผลกระทบที่ชัดเจนที่สุดคือการบูรณาการกลับคืนสู่สังคมจะไม่สามารถสิ้นสุดลงได้แค่การจ้างงานหรือบริการด้านสุขภาพจิต รัฐบาลมักมุ่งเน้นไปที่งาน ความช่วยเหลือทางการเงิน และการดูแลทางคลินิก่องานวิจัยนี้ได้เน้นย้ำถึงเลเยอร์ที่ขาดหายไป นั่นคือแนวทางที่มีโครงสร้างในการกลับคืนสู่ชีวิตประจำวัน ซึ่งรวมถึงการพักผ่อนหย่อนใจที่ได้รับการสนับสนุนค่าใช้จ่าย และกรอบงานที่เชื่อมโยงทหารกองหนุนเข้ากับแวดวงสังคมอีกครั้ง
สำหรับกองทัพ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นถึงประเด็นด้านความพร้อม ทหารกองหนุนที่กลับมาปฏิบัติหน้าที่โดยยังผ่อนคลายความเครียดไม่เต็มที่จะแบกรับความอ่อนล้าที่สะสมไว้ ซึ่งสามารถกัดกร่อนสมรรถนะและความยืดหยุ่นได้ งานวิจัยแนะนำให้มองว่าเวลาพักผ่อนเป็นส่วนหนึ่งของการฟื้นตัวทางปฏิบัติการ ไม่ใช่แค่การลาส่วนบุคคล
งานวิจัยยังระบุด้วยว่า เมื่อทหารกองหนุนกลับเข้าสู่กำลังแรงงาน นายจ้างอาจจำเป็นต้องปรับเทียบความคาดหวังใหม่ พนักงานอาจกลับมาทางร่างกายแต่ยังคงมีภาระทางจิตใจที่หนักอึ้ง ขั้นตอนต่างๆ เช่น ตารางเวลาที่ยืดหยุ่น ปริมาณงานที่ลดลง และกิจกรรมทางสังคมที่นายจ้างสนับสนุน อาจช่วยให้การเปลี่ยนผ่านราบรื่นขึ้นได้
“ข้อสรุปหลักของเรา” ชานีกล่าว “คือการพักผ่อนไม่ใช่ความฟุ่มเฟือยสำหรับผู้ต่อสู้ แต่มันคือเครื่องมือฟื้นฟูที่จำเป็นซึ่งช่วยให้พวกเขาสร้างความรู้สึกเกี่ยวกับตัวตนขึ้นใหม่และกลับคืนสู่ชีวิตที่สมบูรณ์ได้”
