ท่ามกลางฉากหลังของหน้าผาชอล์กที่ดูเหมือนหลุดออกมาจากโปสการ์ด บนชายหาดร็อสฮานิกรา เมื่อวันพุธที่แล้วในช่วงเช้า เหล่านักรบหน่วยลาดตระเวนยานเกราะรุ่นต่อไปของกองพลน้อยที่ 401 ได้เดินแถว ระยะทาง 50 กม. ที่ขวางกั้นระหว่างพวกเขากับเบเร่ต์สีดำได้ถูกพิชิตลง ในการเดินทางที่แท้จริงแล้วเริ่มต้นขึ้นเมื่อกว่าแปดเดือนก่อน ซึ่งในช่วงเวลานั้นพวกเขากล้าพอที่จะข้ามพรมแดนเลบานอนไปแล้ว
เพื่อให้เข้าใจถึงความยิ่งใหญ่ของเหตุการณ์นี้ เป็นการสมควรที่เราจะอธิบายความหมายของคำว่า ‘หน่วยลาดตระเวนยานเกราะ’ เสียก่อน นี่คือหมวดทหารที่ประกอบด้วยกำลังพลซึ่งได้รับการฝึกฝนสำหรับการรบด้วยการเดินเท้าอย่างเต็มรูปแบบ และหน้าที่ของพวกเขาคือการจัดหาโซลูชันปฏิบัติการใดๆ ก็ตามที่รถถังต้องการนอกตัวยานเกราะ นี่คือความร่วมมือที่ชวนให้นึกถึงทีมรบกองพลน้อยที่จัดตั้งขึ้นตลอดช่วงสงคราม แต่มีขนาดที่เล็กกว่า
“เราปฏิบัติการเหมือนเรดาร์ที่คอยกวาดหาและเตรียมพื้นที่ รวมถึงคุ้มกันจุดบอดของรถถัง” เรือโท อ. ผู้บังคับการกองร้อยในการฝึกของหมวดในกองพันที่ 46 อธิบาย “หากผู้ก่อความไม่สงบทหารพยายามลอบเข้ามาใกล้รถเกราะ เราจะจัดการเขาจากข้างนอก และก่อนที่รถถังจะขึ้นสู่ที่ตั้ง เราจะตรวจสอบพื้นที่อย่างละเอียดให้ หากมีเป้าหมายที่รถถังไม่สามารถยิงใส่ได้ด้วยเหตุผลใดก็ตาม เครื่องยกระเบิดหรือโดรนของเราจะจัดการงานนั้นให้ลุล่วง”
แตกต่างจากหน่วยลาดตระเวนในอดีต ซึ่งหน่วยสุดท้ายจัดตั้งขึ้นเมื่อประมาณห้าปีที่แล้ว ทหารในปัจจุบันได้รับการฝึกฝนให้เป็นนักรบทหารราบเป็นหลัก ไม่ใช่พลรถถัง พวกเขาผ่านการฝึกอย่างเต็มรูปแบบร่วมกับกองพันลาดตระเวนโกลานี โดยเป็นส่วนหนึ่งของกองร้อยที่ประกอบด้วยพวกเขา ผู้ที่ได้รับการคัดเลือกสำหรับหน่วยลาดตระเวนของกองพลน้อยที่ 7 และทีมนักรบโกลานีอีกสองทีม
เรือโท อ. หวนรำลึกถึงช่วงเวลาที่เขาได้ยินเกี่ยวกับการจัดตั้งครั้งแรก เมื่อตอนนั้นเขาเป็นผู้บังคับหมวดในกองพันที่ 51 ของโกลานี “ตอนแรกพวกเขาพูดถึงการจัดตั้งหมวดเครื่องยกระเบิดที่จะตั้งอยู่ใกล้ชายแดน แต่แล้ววันหนึ่ง นายทหารเสนาธิการกองกำลังยานเกราะหลักได้มาหาเราและอธิบายว่าพวกเขาต้องการพัฒนาทีมค้นหาและทำลายพิเศษสำหรับยานเกราะขึ้นมาใหม่ และผมก็เข้าใจว่านี่คือสิ่งที่ผมต้องการจะมีส่วนร่วมด้วย”
หลังจากผ่านการฝึกที่ฐานฝึกของกองพลน้อยโกลานี พวกเขาได้ดำเนินการต่อไปยังหลักสูตรฝึกอบรมเฉพาะทางที่โรงเรียนเหล่าทหารราบ ซึ่งรวมถึงการใช้งานอุปกรณ์สังเกตการณ์ขั้นสูงและโดรน การรบในเขตเมือง และขีดความสามารถทั้งหมดที่สนับสนุนกองกำลังยานเกราะในภาคสนาม “ในสนามรบ” ผู้บังคับกองร้อยเน้นย้ำ “เรามอบการรับรู้สถานการณ์แนวหน้า ดำเนินการแทรกซึมในเวลากลางคืน บุกค้นอาคาร และโจมตีด้วยโดรนเฉพาะกิจ ทักษะเหล่านี้มักจะไม่มีอยู่เป็นประจำในกองพันยานเกราะทั่วไป”
จากนั้น การเข้าสู่การรบของหมวดก็รวดเร็วเป็นพิเศษ ในขณะที่เพื่อนร่วมรุ่นในโกลานีดำเนินการตามเส้นทางฝึกอบรมเดิมต่อไป พวกเขาได้เริ่มปฏิบัติการรบภายใต้คำสั่งกองพลน้อยที่ 401 ในหมู่บ้านต่างๆ ตามแนวเส้นความลึกที่ 5 และ 6 ในเลบานอนแล้ว
บรรดาผู้บังคับบัญชาคาดการณ์สถานการณ์ล่วงหน้าและดูแลเตรียมความพร้อมให้กับกำลังพลตามนั้น “ตั้งแต่วันแรกของการเกณฑ์ทหาร เราให้พวกเขาฝึกภายใต้เงื่อนไขที่ท้าทายที่สุดเท่าที่เราจะสร้างได้ และเรียกร้องจากพวกเขาอย่างเข้มข้นมาก เพราะเรารู้ว่าไม่มีเวลาให้เสียเปล่า เราเข้าใจว่ามีความเป็นไปได้ที่นักรบจะได้พบกับเขตความปลอดภัยก่อนที่จะได้ถือเบเร่ต์ในมือเสียด้วยซ้ำ”
ตอนนี้ ด้วยการสิ้นสุดอย่างเป็นทางการของขั้นตอนการจัดตั้งหน่วยลาดตระเวน เหล่าทหารกำลังจะเข้าสู่กิจวัตรปฏิบัติการ ซึ่งอาจรวมถึงภารกิจโจมตี การป้องกัน การยึดครองแนวรบ และการฝึกเพิ่มเติม ขึ้นอยู่กับสถานการณ์แบบไดนามิกในแต่ละพื้นที่ “เมื่อเวลาผ่านไป เราจะยังคงพัฒนาและ2acquire ทักษะใหม่ๆ ต่อไป” เขากล่าว “และเรียนรู้ว่าทักษะใดมีประสิทธิภาพมากที่สุดในสถานการณ์จริง”
สำหรับตัวการเดินรณรงค์นั้น ดูเหมือนว่าความเหนื่อยยากทางกายภาพที่รุนแรงเพียงแต่เน้นย้ำถึงสายสัมพันธ์พิเศษที่เกิดขึ้นระหว่างเหล่านักรบตลอดเดือนแห่งการจัดตั้งหน่วย “สิ่งที่ผมจะจดจำจากวันนี้คือบรรยากาศระหว่างพวกเขาจริงๆ” เรือโท อ. กล่าวสรุป “วิธีที่แม้กระทั่งหลังจากผ่านไป 50 กิโลเมตรพวกเขาก็ยังคงยิ้มอยู่ และหากใครบางคนมีปัญหาในการเดิน พวกเขาก็แค่รอที่จะจับมือเขาหรือดึงเขามาเปลี่ยนเวรใต้เปลสนาม”
“ผมภูมิใจที่สิ่งเหล่านี้อยู่ในสายเลือดของพวกเขาในฐานะหมวด” ผู้บังคับกองร้อยกล่าวสรุป “ความสมานฉันท์อาจเป็นค่านิยมที่เราเห็นว่าสำคัญที่สุดที่จะเน้นย้ำตลอดเส้นทาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อยามยากลำบาก ณ จุดนั้นคือการรู้ว่าจะสนับสนุนเพื่อนที่อยู่ข้างๆ อย่างไร”
