สิ่งนี้เกิดขึ้นเพียงไม่กี่วันหลังจากการรุกคืบเข้ามาของพวกเขา ร้อยเอก นพ.ย. ซึ่งในขณะนั้นเป็นนายแพทย์ประจำกองพันที่ 13 ถูกเรียกตัวให้ไปช่วยเหลือทหารที่ได้รับบาดเจ็บจากรถถังที่ถูกยิงด้วยขีปนาวุธต่อต้านรถถัง ภายใต้การยิงของกลุ่มก่อการร้ายฮามาส เขาได้เผชิญกับความซับซ้อนอันมหาศาลในการอพยพผู้บาดเจ็บออกจากพื้นที่แคบ และตระหนักว่าวิธีการที่คุ้นเคยสำหรับกองกำลังทหารราบนั้นไม่ได้ปรับให้เข้ากับโครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของยานเกราะต่อสู้เสมอไป
“มันเป็นช่วงเวลาที่ทำให้ผมชัดเจนว่าความรู้อย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับตัวรถนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งยวด” เขารำลึกถึงเหตุการณ์เมื่อเกือบ 2 ปีต่อมา “ต้องขอบคุณผู้บังคับหมวดที่มีความคุ้นเคยกับโครงสร้างอันซับซ้อนของรถถังในการเคลื่อนพลภายในนั้น ทำให้เราสามารถช่วยชีวิตทหารที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสได้” ความตระหนักรู้นี้กลายเป็นจุดเปลี่ยนสำหรับเขา และเป็นโอกาสในการกระชับความสัมพันธ์ระหว่างโลกของทหารราบและกองทัพยานเกราะ – รวมถึงในด้านการแพทย์ด้วย
ในตอนนี้ ขณะที่ร้อยเอก นพ.ย. ดำรงตำแหน่งนายแพทย์ประจำกองพลน้อยที่ 188 (กองพลน้อย ‘บารัก’) สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นในวันฝึกอบรมสุดพิเศษที่เขาเป็นผู้ริเริ่ม โดยมีส่วนร่วมของกองกำลังแพทย์สนาม 74, กองกำลังแพทย์สนาม 605 และว่าที่ผู้บังคับหมู่แพทย์ (ผช.มพ.) ในอนาคตของกองพลน้อยคอมมานโด แต่แทนที่จะเป็นการเรียนทฤษฎีในห้องเรียนติดแอร์ ในสัปดาห์ที่ผ่านมา ผู้เข้าร่วมหลายสิบคนได้ออกไปสู่ภาคสนามเพื่อสัมผัสประสบการณ์จริงในการช่วยเหลือผู้บาดเจ็บจากรถ D9, รถถัง และยานเกราะลำเลียงพลนเมอร์
“การฝึกอบรมแบ่งออกเป็น 3 ขั้นตอน” เรือโทหญิง ล. นายทหารฝ่ายจัดการแพทย์ของกองพลน้อยที่ 188 อธิบาย “เริ่มต้นด้วยวิดีโอเฉพาะกิจที่แสดงทางเลือกในการอพยพออกจากรถแต่ละคันอย่าง แตกต่างกัน, ดำเนินต่อด้วยการทำความคุ้นเคยทางกายภาพกับยานเกราะภายใต้การนำของเจ้าหน้าที่เสนอรักษ์และแพทย์สนามของกองกำลังแพทย์สนาม, และสิ้นสุดด้วยการฝึกปฏิบัติจริงในสถานการณ์จำลองต่างๆ”
ในขั้นตอนภาคปฏิบัติ ทหารจะฝึกฝนใน 2 กรณีหลัก ได้แก่ การอพยพออกจากรถที่ได้รับความเสียหาย และการใช้ยานเกราะเป็นเครื่องมือในการอพยพที่รวดเร็วและมีการป้องกันมากที่สุดเพื่อออกจากพื้นที่อันตราย ในแต่ละครั้ง ทหารหนึ่งนายจะจำลองเป็นผู้บาดเจ็บ ซึ่งความรุนแรงของอาการจะแตกต่างกันไปตามการฝึก และทหารอีกสองนายจะเป็นกองกำลังช่วยเหลือ
“เราสร้างสเกลของสถานการณ์ ตั้งแต่อาการบาดเจ็บเล็กน้อยไปจนถึงผู้บาดเจ็บหมดสติที่จำเป็นต้องมีการตัดอวัยวะ” เรือโทหญิง ล. กล่าวเสริม ควบคู่ไปกับตัวแปรทางการแพทย์ ทหารยังได้ฝึกฝนองค์ประกอบทางเทคนิคที่หลากหลาย ตั้งแต่การอพยพผ่านป้อมปืนหรือช่องทางด้านหลังของรถถัง, การอพยพคนเดียวจากรถ D9, ไปจนถึงการบรรทุกผู้บาดเจ็บสองคนเข้าไปในยานเกราะนเมอร์พร้อมกัน
“งานไม่ได้จบลงหลังจากการอพยพ” นายทหารฝ่ายจัดการแพทย์เน้นย้ำ “ดังนั้น ตลอดทั้งวัน เราจึงได้ฝึกฝนการตอบสนองทางการแพทย์อย่างต่อเนื่องด้วย – การเปิดเส้นเลือดดำเพื่อให้ถุงเลือด, การวางสายรัดห้ามเลือด และอื่นๆ” สิ่งนี้เป็นการเตรียมพร้อมสำหรับการอพยพที่การเดินทางไปถึงโรงพยาบาลอาจต้องใช้เวลา – ตัวอย่างเช่นในภูมิประเทศที่มีความซับซ้อนทางภูมิศาสตร์หรือในส่วนลึกของดินแดนข้าศึก
หากมีสิ่งหนึ่งที่เด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ เมื่อวันเวลาดำเนินไป ก็คือความเชื่อมโยงนี้ ที่ซึ่งทหารหน่วยเกราะจากกองพลน้อย ‘บารัก’ สอนเคล็ดลับการอพยพให้กับนักรบคอมมานโด ถือเป็นตัวคูณกำลังที่สำคัญอย่างยิ่งในในสนามรบ
สิบเอกพิเศษ อ. นายสิบแผนกการแพทย์ปฏิบัติการโรงเรียนคอมมานโด ก็เข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดีเช่นกัน: “การประสานงานพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการอพยพที่รวดเร็วและปลอดภัยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ท้ายที่สุดแล้ว ทหารหน่วยเกราะต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับนักรบคอมมานโด และเขาคือผู้ที่สามารถช่วยชีวิตเขาได้หากมีเหตุการณ์โชคร้ายเกิดขึ้น”
“แม้กระทั่ง 2 ปีหลังจากเหตุการณ์นั้น วันนี้มีความเกี่ยวข้องมากกว่าที่เคย – กองกำลังยานเกราะ คอมมานโด และทหารราบกำลังต่อสู้ร่วมกันในหลายภูมิภาค” ร้อยเอก นพ.ย. กล่าวเสริม “ดังนั้น การฝึกอบรมเช่นที่เราดำเนินการจึงเป็นการปิดวงรอบที่มีความสำคัญที่สุดสำหรับผม”
ในหน่วยแพทย์ พวกเขาหวังว่าการฝึกนี้จะเป็นเพียงจุดเริ่มต้น “ความมุ่งหวังคือการเผยแพร่ความรู้ไปยังแพทย์และทหารทุกนายในภาคสนาม” ร้อยเอก นพ.ย. แชร์ “และเปลี่ยนข้อสรุปที่สะสมมาด้วยเลือดและไฟให้กลายเป็นมาตรฐานช่วยชีวิตในทุกสนามรบ”