พิธีรำลึกประจำปีเพื่อรำลึกถึงทหารที่เสียชีวิตของกองพลน้อยพลร่มจัดขึ้นเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว (วันพฤหัสบดี) ณ อนุสรณ์สถานพลร่ม โดยมี พลตรี อาบี บลูท ผู้บัญชาการกองบัญชาการภาคกลาง เป็นประธาน และมีครอบครัวผู้สูญเสีย ตลอดจนผู้บัญชาการและทหารในอดีตและปัจจุบันของกองพลน้อยเข้าร่วม
“ผมชื่อ อับเนอร์ โคเฮน เป็นพี่ชายผู้สูญเสีย” อับเนอร์ โคเฮน ตัวแทนครอบครัวผู้สูญเสียและพี่ชายของสิบตรี แอดิ โคเฮน ผู้ล่วงลับ กล่าว “เป็นสมญานามที่ทรงเกียรติอย่างยิ่ง ซึ่งไม่มีใครอยากได้รับ แอดิเสียชีวิตในการสู้รบอันดุเดือดในคืนวันทีชา บาฟ ตรงกับวันที่ 2 สิงหาคม 2006 ซึ่งเป็นเวลาหนึ่งเดือนพอดิบพอดีก่อนที่เขาจะฉลองวันเกิดอายุครบ 19 ปี และกลายเป็นทหารที่อายุน้อยที่สุดที่เสียชีวิตในสงครามเลบานอนครั้งที่ 2 ความสูญเสียคือสิ่งที่คุณถือกำเนิดขึ้นมาโดย ‘ความประหลาดใจ’ โดยไม่มีการตั้งครรภ์หรืออาการเจ็บท้องคลอด ไม่มี การเตรียมตัวล่วงหน้าสำหรับจังหวะเวลาหรือเส้นทาง เป็นหนึ่งในสิ่งเหล่านั้นในชีวิตที่มาเยือนโดยไม่ได้รับเชิญ และโดยที่คุณไม่มีความสามารถที่จะไปมีอิทธิพลเหนือมันได้”
“เรื่องราวอันมหัศจรรย์ของผมเริ่มต้นด้วยโทรศัพท์จากผู้บังคับบัญชาของผม ซึ่งขอให้ผมเข้าร่วมการปฏิบัติหน้าที่สำรอง 100 วันทางตอนใต้ของเลบานอน เมื่อผมเข้าใจว่ากองพลน้อยใดและในวันที่เท่าไหร่ที่ปฏิบัติภารกิจ ผมไม่สามารถปฏิเสธการเติมเต็มวงจรที่สถานที่แห่งนั้นมอบให้กับผมได้ วันที่เดิมในเขตพื้นที่เดิมพร้อมกับกำลังพลชุดเดิมทุกประการ เพียงแต่ต่างกัน 20 ปี”
“20 ปีที่ผมใช้ชีวิตอยู่กับเลบานอน” ตัวแทนครอบครัวผู้สูญเสียกล่าวเสริม “หมู่บ้าน เส้นทาง และชื่อต่างๆ และทั้งหมดนี้มาจากเศษเสี้ยวของเรื่องราวและภาพถ่ายเพียงไม่กี่ภาพ 20 ปีที่ผมพยายามควานหาข้อมูลทุกชิ้นที่จะสร้างลำดับความทรงจำให้แก่ผมจากประสบการณ์ช่วงสุดท้ายในชีวิตอันแสนสั้นของน้องชายของผม แอดิ ผู้ล่วงลับ จู่ๆ หลังจากผ่านไป 20 ปี ผมก็ได้รับสิทธิพิเศษในการได้สัมผัสด้วยตนเอง ไม่ใช่แค่ผ่านภาพถ่ายและเรื่องราว ทัศนียภาพและประสบการณ์เดียวกันนั้น ราวกับเป็นพลร่มนายหนึ่งอย่างเต็มตัว และมันให้ความรู้สึกที่เป็นธรรมชาติมากสำหรับผม”
“แต่ยิ่งไปกว่านั้น ผมได้รับสิทธิพิเศษในการได้สัมผัสกองพลน้อยสีแดงอย่างใกล้ชิดในความงดงามเต็มรูปแบบ ซึ่งเป็นกองพลน้อยที่แอดิรักยิ่งนัก”
“ครอบครัวที่รักทุกท่าน” พันเอก โรอี ซไว๊ก-ลาบี ผู้บัญชาการกองพลน้อยพลร่ม กล่าว “สำหรับพวกเราแล้ว บุตรหลานและคนที่พวกท่านรักไม่ใช่เพียงชื่อที่สลักไว้บนหิน และไม่ใช่แค่รูปถ่ายบนป้ายอนุสรณ์ แต่พวกเขาคือผู้ที่เราเคยร่วมแบ่งปันฝุ่นผง เสียงหัวเราะในยามยากลำบาก ความหวาดกลัว และความรู้สึกถึงภารกิจ พวกเขาคือพี่น้อง เพื่อน และผู้ใต้บังคับบัญชาของเรา ที่ได้ทิ้งความเวิ้งว้างอันใหญ่หลวงไว้เบื้องหลังซึ่งไม่มีใครมาแทนที่ได้”
“อดีตไม่ได้ผูกมัดเราให้ถอยหลัง แต่คือสิ่งที่มอบความหมายให้กับการเดินทางที่เรากำลังก้าวเดินอยู่ในวันนี้ นักรบหนุ่มทุกคนที่ได้รับเบเร่ต์สีแดง จะได้รับไม่ใช่แค่ผืนผ้าและสัญลักษณ์ แต่ได้รับมรดกของผู้ที่เสียชีวิตเพื่อเขา เราฟื้นฟูตนเองเพราะเราจดจำ เราเข้มแข็งขึ้นเพราะเราเรียนรู้จากหนทางของพวกเขา และเรายังคงปฏิบัติการและได้รับชัยชนะต่อไปเพราะเราติดค้างชีวิตของเราไว้กับพวกเขา ผมขอแสดงความเคารพต่อผู้เสียชีวิต และสวมกอดพวกท่านจากก้นบึ้งของหัวใจ ครอบครัวที่รักทุกท่าน ขอให้ดวงวิญญาณของพวกเขาสถิต ฌ สรวงสวรรค์”
