“เป็นเวลา 25 ปีแล้วที่พิธีการนี้ ณ ภูเขาเฮอร์เซิล ได้เป็นสัญลักษณ์สำหรับเราถึงช่วงเวลาในรอบปีที่ดวงใจของคนในชาติมุ่งไปสู่ห้วงวันแห่งความทรงจำและความเป็นเอกราช เมื่อเสร็จสิ้นพิธี ทหารกองทัพอิสราเอลจะออกเดินทางไปเคารพหลุมศพของทหารผู้พลีชีพของเราทุกนายที่เสียชีวิตนับแต่การสถาปนาประเทศ พวกเขาจะปักธงชาติบนหลุมศพแต่ละหลุมเคียงคู่กับดอกไม้และเทียน” พลเอก เอเยล ซามีร์ เสนาธิการกองทัพ กล่าวเปิดสุนทรพจน์ในพิธี ‘สดุดีผู้พลีชีพ’

“นี่คือปฏิบัติการแห่งความทรงจำทางประวัติศาสตร์อันละเอียดอ่อน ซึ่งในมุมมองของผม ถือเป็นสัญลักษณ์อันลึกซึ้งถึงความมุ่งมั่นของรัฐอิสราเอลที่มีต่อผู้พลีชีพทุกๆ นาย ต่อความทรงจำแห่งมรดกของพวกเขา และต่อเจตนารมณ์ที่จะคู่ควรกับพวกเขา”

“เหล่าผู้พลีชีพทั้งชายและหญิงได้ออกปฏิบัติภารกิจโดยมุ่งมั่นไปยังประเทศชาติ พร้อมให้คำสัตย์ปฏิญาณที่จะปกป้องพลเมืองของตน และยอมแม้กระทั่งสละชีวิตเพื่อปกป้องมาตุภูมิ”

“ในทุกๆ ปี ประชาชนจะก้มศีรษะคำนับและสดุดีพวกเขาอีกครั้ง”

“ณ ภูเขาเฮอร์เซิลแห่งนี้ ผู้พลีชีพได้รับการฝังร่างเคียงข้างผู้สถาปนาประเทศ และเคียงข้างบุคคลต้นแบบผู้พลีชีพเพื่อการสร้างชาติและสถาบันของรัฐ ทั้งสองกลุ่มต่างเป็นบุคคลต้นแบบและเป็นมหาบุรุษแห่งประชาชาติของเราทุกคน”

พี่น้องเอ๋ย มิใช่เพื่อความเปล่าประโยชน์ที่ท่านได้ขุดและสร้าง

เพื่อจิตวิญญาณและบ้านเรา เราต้องทำสงคราม!

จูอารา, เทล อาเมล, คินเนเรต และฮานิตา

โปรดมอบธงให้แก่เรา และพวกเราคือคูเมือง

“นาตัน อัลเทอร์แมน ได้เขียนไว้เช่นนี้ในบทเพลง ‘บทเพลงแห่งกองร้อย'”

“ร้อยเอก อีตัน ยิตส์ฮาก ออสเทอร์ ผู้ล่วงลับ นักรบและผู้บังคับหน่วยจากหน่วยเอกอส ซึ่งฝังร่างอยู่ ณ ภูเขาเฮอร์เซิลแห่งนี้ สามารถขับร้องบทเพลงแห่งกองร้อยได้ทุกท่อนตั้งแต่เขามีอายุเพียง 5 ขวบ”

“เด็กน้อยผู้มีเสน่ห์ผู้เติบโตมาเป็นผู้นำเยาวชนที่เป็นที่เคารพรักในบนี อากิวา และ ‘ทำงานเพื่อความเป็นเลิศ’ ดังที่พ่อแม่ของเขาได้เล่าไว้ อีตันเสียชีวิตในการสู้รบในเลบานอนเมื่อคืนวันปีใหม่ชาตรี 5784 พร้อมกับเขาในการสู้รบครั้งนี้ ได้แก่ สิบโท โอร์ เมนซูอร์ นักรบจากหน่วยเอกอส, นายทหารสื่อสารของเขา ร้อยเอก อิตาย อารีเอล เกียต นายทหารจากหน่วยยาฮาลอม และสิบโท นาซาร์ ไอท์กิน นักรบจากหน่วยเอกอสเช่นกัน ระหว่างเดินทางไปอพยพผู้ได้รับบาดเจ็บและผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ ร้อยเอก ฮาเรล เอตติงเกอร์ และสิบโท นอัม บาร์ซิไล สหายร่วมหน่วยของพวกเขาก็ได้เสียชีวิตเช่นกัน”

“‘นักรบที่แท้จริงไม่ได้ต่อสู้เพราะความเกลียดชังที่มีต่อผู้ที่อยู่เบื้องหน้า แต่เพราะความรักที่มีต่อสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง’ อีตันมักจะกล่าวกับทหารของเขาอยู่เสมอ นี่คือเข็มทิศที่นำทางกำลังพลของกองทัพอิสราเอลทุกคน ทั้งในยามปกติ นายทหารประจำการ และทหารกองหนุน พวกเขาปฏิบัติหน้าที่ด้วยความทุ่มเทอย่างหาที่สุดมิได้มาหลายต่อหลายรุ่น และยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้นนับแต่วันที่ 7 ตุลาคม โดยมีความรักต่อคนทั้งชาติที่ยืนหยัดอยู่เบื้องหลังสถิตอยู่ในดวงใจ ซึ่งความมั่นคงของชาตินั้นคือสิ่งที่พวกเราทุกคนต่างมีพันธะและต้องรับผิดชอบร่วมกัน ประชาชาติที่มีความสมานฉันท์และความเข้มแข็งคือพลังที่กองทัพอิสราเอลใช้ดึงเอาความมุ่งมั่นและพลังอำนาจออกมา”

“ท่ามกลางเพลิงพิโรธแห่งวันที่ 7 ตุลาคม เราได้เปิดฉากปฏิบัติการรบหลายแนวรบที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนทั้งในด้านขอบเขตและวิธีการที่เป็นระบบ เพื่อทำลายขีดความสามารถของกลุ่มฮามาสในฉนวนกาซาอย่างรากถอนโคน จนกระทั่งกลุ่มดังกล่าวจำนนต่อข้อเรียกร้องของเราในการปล่อยตัวตัวประกันทั้งหมด ปัจจุบันเราควบคุมแนวป้องกันด่านหน้าภายในฉนวนกาซาและยังคงเตรียมพร้อมรับมือทุกสถานการณ์”

“ในแนวรบด้านเหนือ เราได้สู้รบอย่างดุเดือดกับกลุ่มฮิซบอลเลาะห์ ซึ่งเป็นการสู้รบที่ยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยจนถึงทุกวันนี้ เหนือสิ่งอื่นใด เรายืนหยัดด้วยความมุ่งมั่นต่อระบอบอิหร่าน เราได้เข้าสู่ยุทธการด้วย ‘กำลังพลแห่งสิงห์’ และได้ลงลึกผลสัมฤทธิ์ด้วย ‘คำรามแห่งราชสีห์'”

“ยุทธการนี้ดำเนินไปในขณะที่กองทัพอิสราเอลอยู่ในภาวะเหนือกว่าทางเทคโนโลยี ข่าวกรอง และปฏิบัติการอย่างเบ็ดเสร็จ แต่ทั้งหมดนี้เทียบไม่ได้เลยกับความได้เปรียบด้านมนุษย์ของกองทัพอิสราเอล ดังที่ปรากฏผ่านการสู้รบอันดุเดือดของเหล่าทหารด้วยความกล้าหาญ ความวีรกรรม ความทุ่มเท และการเสียสละในทุกๆ แนวรบ”

“สาส์นจากกองทัพอิสราเอลถึงศัตรูของเรานั้นชัดเจน ไม่มีจุดใดในตะวันออกกลางที่มือของอิสราเอลเอื้อมไปไม่ถึง”

“เราจะยังคงยืนหยัดเตรียมพร้อมและมุ่งมั่นต่อทุกภัยคุกคาม และจะค้ำจุนความเป็นเอกราชของรัฐอิสราเอลไปชั่วลูกชั่วหลาน”

“ครอบครัวที่รักยิ่ง ต่อหน้าความสูญเสียอันลึกล้ำนี้ พวกเราพูดไม่ออก ชื่อและใบหน้าของพวกเขาอยู่เคียงข้างเราในทุกๆ วันและทุกๆ ภารกิจ พวกเขาคือเป้าหมายและคือประภาคาร เราจะไม่หยุดเดินเคียงข้างท่านในเส้นทางอันยากลำบากของการเผชิญหน้ากับความโศกเศร้า เพื่อสนับสนุนและโอบกอด ในยามที่แตกสลายและโหยหา รวมถึงในยามแห่งความหวัง การสร้างสรรค์ และการมีชีวิตอยู่”

“เรายังมีพันธะผูกพันต่อทหารสูญหายของกองทัพอิสราเอลที่ออกปฏิบัติภารกิจแล้วไม่ได้กลับมา ด้วยความมุ่งมั่นเดียวกันนี้ เรายังคงเดินเคียงข้างทหารผู้ได้รับบาดเจ็บทั้งชายและหญิงที่กำลังต่อสู้กับบาดแผลทางร่างกายและจิตใจที่สงครามทิ้งไว้ เราจะอยู่เคียงข้างพวกเขาในศึกแห่งการฟื้นฟู ซึ่งต้องใช้พลังอย่างไม่มีที่สิ้นสุดจากตัวพวกเขาและครอบครัว”

“ในห้วงเวลาระหว่างความทรงจำและการฟื้นคืนนี้ ในยามที่รัฐอิสราเอลกำลังต่อสู้ในสงครามที่ซับซ้อนที่สุดในประวัติศาสตร์ ความมุ่งมั่นของเราต่อความทรงจำของผู้พลีชีพจึงยิ่งเด่นชัดและแจ่มชัดยิ่งขึ้น”

“ธงทุกผืนที่จะถูกปักลงบนหลุมศพของทหารผู้พลีชีพของเราก่อนค่ำคืนวันรำลึก คือสัญญาณแห่งความรักของประชาชนผู้เฝ้ารอคอยการกลับมาอย่างปลอดภัยของทหารจากสนามรบ ผู้แบกรับความเจ็บปวดแห่งความสูญเสียและความโหยหานับตั้งแต่พวกเขาไม่ได้กลับมา”