เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ราวเวลา 20:00 น. ผู้ก่อการร้ายซึ่งเป็นชาวเมืองเฮบรอนได้ขับรถพุ่งชนคนเดินถนนอย่างรวดเร็วที่ทางแยกกוש עציון เขาทำให้เด็กสาวสองคนได้รับบาดเจ็บปานกลางและสาหัส และถูกทำให้ไร้พิษภัยในที่เกิดเหตุโดยจ่า ล. ทหารราบในกองพันนักชอน (90) แห่งกองพลน้อยกฟีร์
ในช่วงเวลานั้น จ่า ล. ปฏิบัติหน้าที่อยู่ที่จุดรักษาการณ์ซึ่งมองเห็นทางแยก ศูนย์การค้า และป้ายรถเมล์ที่อยู่ใกล้เคียง “เวลา 20:09 น. ผมสังเกตเห็นรถยนต์ปาเลสไตน์สีเทาฝ่าไฟแดงและขับพุ่งเข้าไปในสถานีโดยตรง” เขาเล่าเหตุการณ์ย้อนหลัง “ผู้ก่อการร้ายสังเกตเห็นเด็กสาวสองคนที่ยืนอยู่หน้าแท่งแบริกชันคอนกรีตที่ติดตั้งไว้เพื่อปกป้องผู้โดยสาร และพุ่งชนพวกเธอ”
นี่คือจุดที่การฝึกฝน แนวปฏิบัติในการปฏิบัติการ และระเบียบวิธีปฏิบัติที่ได้รับการฝึกซ้อมซ้ำแล้วซ้ำเล่า รวมถึงในการสู้รบในกาซาและภูมิภาคอื่นๆ เข้ามามีบทบาท: “ผมเปิดฉากยิงอย่างแม่นยำไปยังผู้ก่อการร้ายและทำให้เขาไร้พิษภัยในที่เกิดเหตุ ผมถืออาวุธเล็งไปที่เขาต่ออีกสักครู่เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีภัยคุกคามอื่นใดในบริเวณใกล้เคียง”
แม้ว่าอันตรายจะถูกกำจัดไปแล้ว แต่ความพยายามในการให้การรักษาพยาบาลฉุกเฉินแก่ผู้บาดเจ็บทั้งสองคนเพิ่งเริ่มต้นขึ้น: “เมื่อผมเห็นผู้บังคับหมวดของผมมาถึง ผมะตะโกนบอกเขาว่า ‘ผู้ก่อการร้ายถูกจัดการแล้ว!’ และจากจุดนั้นเราจึงสามารถเข้าไปและให้ความช่วยเหลือทางการแพทย์ได้ ผมส่งอุปกรณ์ห้ามเลือดให้เขา และภายหลังปรากฏว่ามีการวางอุปกรณ์นั้นทันเวลาและช่วยชีวิตเด็กสาวในสภาพบาดเจ็บสาหัสไว้ได้ เราหวังจริงๆ ว่าเธอและทุกคนที่ได้รับบาดเจ็บจะหายดีโดยเร็ว”
จ่า ล. และผู้บังคับหมวดของเขา หมวด อ.
กำลังพลเพิ่มเติมถูกส่งไปยังที่เกิดเหตุภายในเวลาอันสั้นและอพยพเด็กสาวทั้งสองคนไปยังโรงพยาบาลชาอาเรย์ เซเดก แต่เบื้องหลังการปฏิบัติการฉุกเฉินนี้ คือกองพันนักชอนซึ่งอยู่ในภูมิภาคนี้มาตั้งแต่เดือนธันวาคม และออกปฏิบัติการจับกุมและปฏิบัติภารกิจในหมู่บ้านต่างๆ ทุกคืน เช่น เบทอุมมาร์ และอัล-อารูบ
ความหมายของการกระทำที่จ่า ล. ได้ปฏิบัติลงไป ไม่ได้ซึมซับเข้าสู่ความรู้สึกของเขาทันที หลังจากการโจมตี ผู้บัญชาการกองพลยูเดียและสะมาเรีย ผู้บัญชาการกองพลน้อยกุซียอน และเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนอื่นๆ ได้เดินทางมายังจุดเกิดเหตุ พวกเขาจับมือเขาและกล่าวชมเชยการปฏิบัติหน้าที่ของเขาว่าเป็นไปตามที่คาดหวังจากทหารทุกคนที่ปฏิบัติหน้าที่รักษาการณ์ เฉพาะเมื่อเขากลับมาถึงฐานทัพเท่านั้น ความจริงจึงเริ่มตระหนักอย่างแท้จริง
“ผมเริ่มซึมซับขนาดของเหตุการณ์นี้เป็นหลักเมื่อผมไปพบเพื่อนๆ ในกองร้อย” เขาระลึกความหลัง “ที่บ้าน พวกเขาเชื่อมโยงเรื่องราวต่างๆ อย่างรวดเร็วและเข้าใจว่า ‘จ่า ล.’ ที่ปรากฏในข่าวรายงานคือผม และผมได้รับโทรศัพท์หลายสายจากพ่อแม่ แต่ท้ายที่สุดแล้วนี่คืองานของเรา เมื่อเราปฏิบัติหน้าที่รักษาการณ์ตามทางแยกและทุกๆ แห่ง – และผมมั่นใจว่าทหารทุกคนที่อยู่ในสถานการณ์นี้จะตอบสนองในลักษณะเดียวกันโดยอัตโนมัติ”
