โดย David Israel • 15 พฤศจิกายน 2026
เยรูซาเล็ม, 15 พฤศจิกายน 2026 (TPS-IL) — ในวันจันทร์ อิสราเอลจะจัดวันรำลึกแห่งรัฐสำหรับเดวิด เบนกูเรียน ครบรอบ 53 ปีหลังอสัญกรรมของเขา เนื่องในโอกาสนี้ สถาบันมรดกเบนกูเรียนและหอจดหมายเหตุเบนกูเรียนได้เปิดเผยเอกสารประวัติศาสตร์สองฉบับที่มีนัยสำคัญอย่างยิ่งในปัจจุบัน ได้แก่ จดหมายที่เบนกูเรียนเขียนถึงหลุยส์ แบรนไดส์ ผู้พิพากษาศาลสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 5 มกราคม 1934 และบันทึกข้อความที่เขาส่งถึงท่านเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน 1935
ในเอกสารทั้งสองฉบับ เบนกูเรียนเตือนถึงการแพร่กระจายไปทั่วโลกของการต่อต้านชาวยิว และเตือนว่าชาวยิวอาจถูกบีบให้ต้องละทิ้งประเทศของตน เขายังวางยุทธศาสตร์อันมองการณ์ไกลว่า เพื่อรักษาอนาคตของชาวยิว ดินแดนแห่งอิสราเอลต้องขยายขีดความสามารถในการรองรับผู้อพยพย้ายถิ่น และต้องพัฒนาเนเกฟ เขามองว่าที่นี่เป็นพื้นที่สำรองขนาดใหญ่แห่งสุดท้าย ซึ่งการมีน้ำ การตั้งถิ่นฐาน และการทำงาน จะสามารถเปลี่ยนให้กลายเป็นพื้นที่สำหรับชาวยิวหลายล้านคนได้
เอกสารดังกล่าวได้รับการเผยแพร่ผ่านความร่วมมือระหว่างสถาบันมรดกเบนกูเรียน และสถาบันวิจัยเบนกูเรียนเพื่อการศึกษาอิสราเอลและไซออนิสต์ ณ มหาวิทยาลัยเบนกูเรียนแห่งเนเกฟ โดยมีการตีพิมพ์เป็นครั้งแรก
ในจดหมายปี 1934 ซึ่งเขียนขึ้นหลังจากพรรคนาซีก้าวขึ้นสู่อำนาจในเยอรมนี เบนกูเรียนบรรยายถึงการที่โฆษณาชวนเชื่อต่อต้านชาวยิวกำลังแพร่กระจายไปทั่วยุโรป ระหว่างการเยือนอังกฤษและฝรั่งเศสเป็นเวลาสั้นๆ เขาเขียนว่าตนได้เห็นเมล็ดพันธุ์แห่งการโฆษณาชวนเชื่อของนาซีในการต่อต้านชาวยิวค่อยๆ หยั่งรากลงในทั้งสองประเทศอย่างแทบไม่เป็นที่สังเกต
เขาไม่ได้มองเรื่องนี้ว่าเป็นปรากฏการณ์เฉพาะที่หรือชั่วคราว เขาเข้าใจดีว่าการต่อต้านชาวยิวสามารถแพร่กระจายออกไปไกลเกินกว่าพรมแดนเยอรมนี และชนชาติยิวไม่สามารถสร้างอนาคตบนสมมติฐานที่ว่าชาติอื่นจะรับประกันความปลอดภัยของตนได้ ข้อสรุปดังกล่าวทำให้การอพยพย้ายถิ่นกลายมาเป็นศูนย์กลางของความคิดของเขา ควบคู่ไปกับขีดความสามารถของดินแดนแห่งอิสราเอลในการรองรับชาวยิวที่ถูกบีบให้ออกจากบ้านเกิด
จดหมายระบุถึงข้อพิจารณาสองประการที่ผู้นำไซออนิสต์ต้องตระหนักไว้เสมอ ได้แก่ ความทุกข์ยากของชาวยิว และขีดความสามารถในการรองรับของประเทศ สำหรับเบนกูเรียน การรับรู้ถึงความทุกข์ยากของชาวยิวหรือการเรียกร้องให้ชาวยิวอพยพย้ายถิ่นเข้ามานั้นยังไม่เพียงพอ โครงสร้างพื้นฐานทางเศรษฐกิจ การจ้างงาน และการตั้งถิ่นฐานจำเป็นต้องถูกสร้างขึ้นเพื่อที่พวกเขาจะได้เดินทางมาถึงและใช้ชีวิตที่นี่ได้ เขาประเมินว่าในเวลานั้นประเทศสามารถรองรับชาวยิวได้ปีละ 50,000 คน และเตือนว่าหากปราศจากการเตรียมการอย่างทันท่วงที ชาวยิวอาจต้องชดใช้อย่างแสนสาหัส
จนกระทั่งเดือนมิถุนายน 1935 เบนกูเรียนได้เปลี่ยนผ่านจากประเด็นเรื่องการอพยพย้ายถิ่นสู่ประเด็นเรื่องการลงมือปฏิบัติ นั่นคือจะรองรับชาวยิวหลายแสนคน และอาจถึงหลายล้านคนในอนาคต ได้ที่ไหน บันทึกข้อความของเขาถึงแบรนไดส์เริ่มต้นด้วยการประกาศว่า ปัญหาเร่งด่วนที่สุดในดินแดนแห่งอิสราเอล ณ ขณะนั้นคือปัญหาเรื่องที่ดิน เขาเตือนว่าขีดจำกัดของการตั้งถิ่นฐานใกล้จะถึงที่สุดแล้ว และหากไม่มีการขยายพื้นที่ที่พร้อมใช้งาน ก็จะไม่สามารถรองรับชาวยิวทั้งหมดที่ถูกบีบ หรืออาจถูกบีบ ให้ต้องออกจากประเทศของตนได้
คำตอบของเขาคือเนเกฟ ผืนดินอันกว้างใหญ่และแทบไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ ซึ่งเขาเชื่อว่ามีศักยภาพมหาศาล ความสำคัญหลักของเนเกฟตามที่เขาเขียนไว้ อยู่ที่ข้อเท็จจริงว่าพื้นที่ขนาดใหญ่ว่างเปล่าจากผู้พักอาศัยอย่างแท้จริง เขาแย้งว่า การขุดเจาะบ่อน้ำจะทำให้สามารถสร้างการตั้งถิ่นฐานขนาดใหญ่และหนาแน่น ซึ่งไม่สามารถทำได้ในที่อื่นใดในปาเลสไตน์ฝั่งตะวันตก
แนวคิดนี้เชื่อมโยงกับหนึ่งในคติพจน์ที่เป็นที่รู้จักดีที่สุดของเขาว่า “หากเราพบน้ำ เราก็จะพบแผ่นดิน” เบนกูเรียนเข้าใจดีว่าอุปสรรคสำคัญในเนเกฟไม่ใช่การขาดแคลนที่ดิน แต่เป็นความสามารถของมนุษย์และเทคโนโลยีในการเปลี่ยนทะเลทรายให้กลายเป็นสถานที่สำหรับอยู่อาศัย ทำการเกษตร และทำงาน ในวิสัยทัศน์นี้ อนาคตของเนเกฟไม่ได้ถูกกำหนดโดยธรรมชาติ แต่ขึ้นอยู่กับสิ่งที่มนุษย์สามารถสร้างสรรค์และก่อสร้างขึ้นมาได้
เขายังไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่วิสัยทัศน์ทั่วไป เขาระบุว่าอ่าวไอลัตและหุบเขาอาราวาเป็นพื้นที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ การเมือง และยุทธศาสตร์ ย้อนกลับไปตั้งแต่ปี 1935 เขาเสนอให้จัดตั้งชุมชนผู้บุกเบิกชาวยิวจำนวน 50 ถึง 100 คนใกล้กับอุมม์ รัชรัช ริมทะเลแดง เพื่อทำเกษตรกรรมและการประมง เขายังมองเห็นล่วงหน้าถึงบทบาทในอนาคตของไอลัตในฐานะจุดเชื่อมต่อระหว่างยุโรปและเอเชีย รวมถึงเป็นศูนย์กลางการค้าและเศรษฐกิจ อนาคตของชาวยิว ตามที่เขาเขียนไว้ ผูกติดอยู่กับการตั้งถิ่นฐานทางการเกษตรขนาดใหญ่ในเนเกฟ และการเปิดเส้นทางสำหรับการทำงานและการริเริ่มของชาวยิวในทะเล และยิ่งทำได้เร็วเท่าไรก็ยิ่งดีเท่านั้น
ไอทาน ดูเนียตซ์ ซีอีโอของสถาบันมรดกเบนกูเรียน กล่าวว่า การอ่านเอกสารที่เขียนขึ้นเมื่อ 91 ปีก่อนทำให้รู้สึกตื่นตกใจอย่างยิ่ง เพราะความสอดคล้องกับความเป็นจริงในปัจจุบัน เขาระบุว่าเบนกูเรียนเห็นการต่อต้านชาวยิวแพร่กระจายในยุโรปในปี 1934 และสิ่งนี้ได้ตอกย้ำความเข้าใจก่อนหน้านั้นของเขาว่า ชาวยิวไม่สามารถฝากอนาคตไว้กับผู้อื่นได้
พิธีการแห่งรัฐอย่างเป็นทางการจะจัดขึ้นในสัปดาห์นี้ที่อุทยานแห่งชาติสุสานเบนกูเรียน ณ มิดเรเชต เบนกูเรียน โดยประธานาธิบดีไอแซก เฮอร์ซ็อก จะเข้าร่วมงานพร้อมด้วยผู้แทนจากรัฐบาล กองกำลังความมั่นคง สมาชิกคิบบุตซ์ สเด โบเกอร์ ครอบครัวเบนกูเรียน และผู้อยู่อาศัยในสภาภูมิภาครามัตเนเกฟ
