โดย TPS-IL • 7 มิถุนายน 2026
เยรูซาเลม, 7 มิถุนายน, 2026 (TPS-IL) — นักวิทยาศาสตร์เตือนว่า ข้อสมมติฐานที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในการพยากรณ์สภาพภูมิอากาศอาจมองข้ามปัจจัยขับเคลื่อนสำคัญว่าระบบนิเวศดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์อย่างไร ซึ่งส่งผลกระทบต่อการคาดการณ์ว่าพืชพรรณธรรมชาติจะสามารถชะลอภาวะโลกร้อนได้มากเพียงใด
พืชได้ดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์มากขึ้นในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา แต่ไม่ใช่เป็นเพราะพวกมันปรับการสังเคราะห์ด้วยแสงให้เข้ากับอุณหภูมิที่สูงขึ้นเป็นหลัก ตามที่นักวิทยาศาสตร์คาดการณ์มานาน
ผลการศึกษาดังกล่าว ซึ่งเพิ่งได้รับการตีพิมพ์ในวารสารทางวิชาการที่ผ่านการ peer-review อย่าง One Earth ระบุว่า แบบจำลองสภาพภูมิอากาศอาจจำเป็นต้องให้ความสำคัญมากขึ้นกับวิธีที่พืชจัดการกับการใช้น้ำและการขยายพื้นที่ใบ มากกว่าการพึ่งพาการตอบสนองต่ออุณหภูมิเป็นหลักในการประเมินว่าระบบนิเวศสามารถดึงคาร์บอนไดออกไซด์ออกจากชั้นบรรยากาศได้มากแค่ไหน
“เราพบว่ามีการดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์เพิ่มขึ้น แต่ไม่ใช่เพราะพืชปรับตัวและเพิ่มอุณหภูมิขึ้น แต่เป็นเพราะปัจจัยอื่นๆ” ศาสตราจารย์ โฮเซ่ เอ็ม. กรึนสไวก์ หัวหน้านักวิจัยจากสถาบันวิทยาศาสตร์พืชและพันธุศาสตร์ในเกษตรกรรมแห่งมหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลม กล่าวกับสำนักข่าวเดอะเพรสเซอร์วิสออฟอิสราเอล กรึนสไวก์นำทีม investigador นักวิจัยจากจีน สวิตเซอร์แลนด์ อิตาลี เยอรมนี ออสเตรเลีย ฟินแลนด์ และรัสเซีย
“เรื่องนี้มีความสำคัญเพราะแบบจำลองระดับโลกทั้งหมดที่ตรวจสอบว่าพืชทั่วโลกดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์มากแค่ไหน และสิ่งนั้นส่งผลต่อสภาพภูมิอากาศอย่างไร จำเป็นต้องรู้ว่าพืชกำลังทำอย่างไร” เขากล่าวเสริม
พืชดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ประมาณ 1 ใน 4 ที่ปล่อยออกมาจากกิจกรรมของมนุษย์ในแต่ละปี ทำให้พืชเป็นหนึ่งในเกราะป้องกันตามธรรมชาติที่สำคัญที่สุดของโลกต่อภาวะโลกร้อนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การทำความเข้าใจว่าสิ่งใดช่วยให้การดูดซับคาร์บอนนั้นดำเนินต่อไปได้ในขณะที่โลกร้อนขึ้น ถือเป็นหัวใจสำคัญในการพยากรณ์สภาพภูมิอากาศในอนาคต กรึนสไวก์กล่าว
เป็นเวลาหลายปีที่นักวิจัยสันนิษฐานว่าพืชจะตามทันภาวะโลกร้อนด้วยการเปลี่ยนอุณหภูมิที่การสังเคราะห์ด้วยแสงทำงานได้ดีที่สุด หากนั่นคือกลไกหลัก อุณหภูมิที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการสังเคราะห์ด้วยแสงก็น่าจะเพิ่มขึ้นควบคู่ไปกับอุณหภูมิโลก
แต่การศึกษาใหม่พบว่าคำอธิบายนี้มีสัดส่วนเพียงเล็กน้อยของการเพิ่มขึ้นของการดูดซับคาร์บอนในช่วงสองทศวรรษที่ผ่านมา
เพื่อตรวจสอบปัญหานี้ นักวิจัยได้วิเคราะห์การวัดคาร์บอนภาคพื้นดินทั่วโลกร่วมกับการสังเกตการณ์จากดาวเทียมตั้งแต่ปี 2000 ถึง 2019
พวกเขาพบว่าระบบนิเวศเพิ่มการดูดซับคาร์บอนจากการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุดในช่วงเวลานั้น แต่อุณหภูมิที่การสังเคราะห์ด้วยแสงทำงานได้ดีที่สุดแทบไม่เปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะในภูมิภาคที่แห้งแล้งและหนาวเย็น
จากการศึกษาพบว่า อุณหภูมิการสังเคราะห์ด้วยแสงที่เหมาะสมที่เพิ่มขึ้นมีสัดส่วนน้อยกว่า 20% ของการเพิ่มขึ้นของการดูดซับคาร์บอนสูงสุดทั่วโลก
แต่ปัจจัยขับเคลื่อนหลักกลับเป็นการเติบโตของเรือนยอดที่มากขึ้นและประสิทธิภาพการใช้น้ำที่ดีขึ้น พืชดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์ได้มากขึ้นต่อหน่วยน้ำที่ใช้ ในขณะที่พื้นที่ใบที่ขยายใหญ่ขึ้นทำให้ระบบนิเวศสามารถดูดซับคาร์บอนโดยรวมได้มากขึ้น
กรึนสไวก์กล่าวว่าผลการศึกษาดังกล่าวสามารถช่วยปรับปรุงแบบจำลองสภาพภูมิอากาศได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออุณหภูมิที่สูงขึ้นและความแห้งแล้งที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งทำให้ยากต่อการคาดการณ์ว่าระบบนิเวศบนบกจะมีพฤติกรรมอย่างไร
ยิ่งไปกว่านั้น โครงการชดเชยคาร์บอนหลายโครงการสันนิษฐานว่าป่าไม้และระบบนิเวศจะยังคงดูดซับคาร์บอนในอัตราที่กำหนด แต่หากความพร้อมของน้ำกลายเป็นปัจจัยจำกัดที่สำคัญ ผู้พัฒนาโครงการอาจต้องคำนึงถึงความเสี่ยงจากความแห้งแล้ง ความพร้อมของน้ำในระยะยาว และสุขภาพของพืชพรรณอย่างรอบคอบมากขึ้น
“เรารู้ว่าพืชอาจจะยังเป็นปัจจัยที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการลดคาร์บอนไดออกไซด์ในชั้นบรรยากาศ และด้วยเหตุนี้จึงช่วยลดภาวะโลกร้อนและการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ คำถามคือพืชจะสามารถทำเช่นนี้ต่อไปได้มากน้อยเพียงใด” กรึนสไวก์กล่าว
“นี่ไม่ได้ทำให้เราพ้นจากความจำเป็นเร่งด่วนในการหยุดปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์จำนวนมากลงสู่ชั้นบรรยากาศ แต่มันสามารถช่วยได้ เราแสดงให้เห็นว่าพืชจะยังคงสามารถช่วยได้เพราะพวกมันมีกลไกที่แตกต่างกันในการทำเช่นนั้น”




