โดย เพซัค เบ็นสัน และ โอเมอร์ นอโวเซลสกี • 23 เมษายน 2026

เยรูซาเลม, 23 เมษายน 2026 (TPS-IL) — ความลึกลับที่ว่าเหตุใดสิ่งมีชีวิตจึงเลือก “มือ” ของโมเลกุลรูปแบบหนึ่งมากกว่าภาพสะท้อนในกระจก อาจเข้าใกล้คำอธิบายที่มีรากฐานมาจากฟิสิกส์ควอนตัม ซึ่งเป็นการค้นพบที่ในท้ายที่สุดอาจส่งผลกระทบต่อทุกสิ่งตั้งแต่เวชภัณฑ์ไปจนถึงอิเล็กทรอนิกส์ยุคหน้า

การศึกษาใหม่ของอิสราเอลชี้ให้เห็นว่าคุณสมบัติเชิงควอนตัมขนาดจิ๋วของอิเล็กตรอน ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ “สปิน” อาจช่วยอธิบายว่าเหตุใดชีววิทยาจึงใช้โมเลกุลเพียงรูปแบบเดียวจากหลายๆ รูปแบบอย่างสม่ำเสมอ แทนที่จะใช้คู่ที่เป็นภาพสะท้อนในกระจก

โมเลกุลทางชีววิทยาหลายชนิดมีรูปทรงที่เป็นภาพสะท้อนในกระจกสองแบบ เรียกว่า อีแนนทิโอเมอร์ ในเคมีมาตรฐาน รูปแบบทั้งสองควรมีพฤติกรรมเหมือนกันและปรากฏในปริมาณที่เท่ากัน แต่ในระบบที่มีชีวิตกลับไม่ใช่กรณีนั้น สิ่งมีชีวิตเกือบจะใช้เพียงรูปแบบเดียวเท่านั้น โดยกรดแอมิโนมักจะเป็นแบบมือซ้าย ในขณะที่น้ำตาลเป็นแบบมือขวา รูปแบบนี้เป็นที่รู้จักในชื่อความเป็นโฮโมไครัล สร้างความฉงนสนเท่ห์ให้กับนักวิทยาศาสตร์มานานกว่าหนึ่งศตวรรษ

ทีมวิจัยชาวอิสราเอลซึ่งนำโดย ศาสตราจารย์ โยสซี พัลติเอล จากมหาวิทยาลัยฮีบรูแห่งเยรูซาเลม พบว่าคำตอบอาจอยู่ที่วิธีที่อิเล็กตรอนเคลื่อนที่ผ่านโมเลกุลเหล่านี้ อิเล็กตรอนมีคุณสมบัติที่เรียกว่าสปิน ซึ่งมีอิทธิพลต่อวิธีที่พวกมันทำปฏิกิริยากับสสาร การศึกษาพบว่าเมื่ออิเล็กตรอนผ่านโมเลกุลไครัล สปินของพวกมันจะมีพฤติกรรมที่แตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับว่าพวกมันพบเจอกับโมเลกุลที่เป็นภาพสะท้อนในกระจกรูปแบบใด

การค้นพบนี้ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารผ่านการตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ Science Advances

“ชีวิตมีความเป็นโฮโมไครัล สิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย เนื่องจากในเคมีมาตรฐาน การได้โมเลกุลกระจกทั้งสองแบบมีโอกาสเท่ากัน” พัลติเอลกล่าวกับสำนักข่าวเดอะเพรสเซอร์วิสออฟอิสราเอล “การศึกษาของเราตั้งคำถามว่าเหตุใดธรรมชาติจึงเป็นไครัลและมีความสมมาตรที่ถูกทำลายลงได้อย่างไร บทความปัจจุบันชี้ให้เห็นว่าปฏิสัมพันธ์ของสปินอิเล็กตรอนอาจอธิบายผลลัพธ์ทั้งสองประการนี้ได้”

ความแตกต่างของสปินขนาดจิ๋วมีความสำคัญ

แม้ว่าโมเลกุลสองเวอร์ชันจะมีพลังงานเท่ากันภายใต้สภาวะคงที่ แต่พวกมันไม่ได้มีพฤติกรรมเหมือนกันทุกประการในระหว่างกระบวนการทางพลวัต เช่น การขนส่งอิเล็กตรอนและปฏิกิริยาเคมี การค้นพบแสดงให้เห็นว่าความแตกต่างเหล่านี้สามารถส่งผลต่อประสิทธิภาพที่แต่ละรูปแบบมีส่วนร่วมในปฏิกิริยาที่เกี่ยวข้องกับอิเล็กตรอนได้ ช่วงระยะเวลานาน ความแตกต่างเพียงเล็กน้อยในด้านประสิทธิภาพก็อาจมีความสำคัญได้ นักวิจัยระบุว่าหากโมเลกุลรูปแบบหนึ่งทำงานได้ดีกว่าเล็กน้อยอย่างต่อเนื่องภายใต้สภาวะเหล่านี้ โมเลกุลนั้นก็อาจค่อยๆ กลายเป็นฝ่ายครอบงำ สิ่งนี้อาจช่วยอธิบายว่าชีววิทยาลงเอยด้วยการเอื้อประโยชน์ต่อโมเลกุล “มือ” ข้างหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่รู้จักทั้งหมดได้อย่างไร

การค้นพบนี้ผสมผสานงานทฤษฎี ผลลัพธ์การทดลอง และการคำนวณพฤติกรรมของอิเล็กตรอนในระบบไครัล โดยชี้ให้เห็นถึงบทบาทที่ก่อนหน้านี้ยังไม่ค่อยได้รับความสำคัญนักสำหรับผลกระทบเชิงควอนตัมในกระบวนการที่เป็นพื้นฐานของชีววิทยา

พัลติเอลกล่าวกับ TPS-IL ว่างานวิจัยนี้ “มีการประยุกต์ใช้ในตลาดยา พลังงานสีเขียว และการปรับปรุงตัวนำสำหรับอุตสาหกรรมชิป”

ในด้านเวชภัณฑ์ การค้นพบนี้อาจช่วยปรับปรุงวิธีการออกแบบและผลิตยาได้ ยาหลายชนิดมีอยู่สองรูปแบบที่เป็นภาพสะท้อนในกระจก แต่โดยปกติแล้วจะมีเพียงรูปแบบเดียวเท่านั้นที่มีประสิทธิภาพในร่างกายมนุษย์ หากสปินของอิเล็กตรอนสามารถมีอิทธิพลต่อรูปแบบโมเลกุลใดที่กลายเป็นฝ่ายครอบงำ ก็อาจเป็นไปได้ที่จะผลิตเวอร์ชันที่ถูกต้องได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้นและมีความแม่นยำยิ่งขึ้น

ในด้านอิเล็กทรอนิกส์และเทคโนโลยีเซมิคอนดักเตอร์ การค้นพบนี้อาจช่วยแก้ปัญหาความท้าทายที่กำลังเติบโตของอุตสาหกรรม นั่นคือการจัดการความร้อนในชิปที่มีขนาดเล็กลงและทรงพลังยิ่งขึ้น การศึกษาชี้ให้เห็นว่าวัสดุที่ได้รับการออกแบบให้มีคุณสมบัติ “ไครัล” ซึ่งได้รับอิทธิพลจากสปินของอิเล็กตรอน อาจช่วยปรับปรุงวิธีการควบคุมความร้อนและสัญญาณไฟฟ้าได้ พัลติเอลกล่าวกับ TPS-IL ว่าแนวคิดนี้กำลังได้รับการสำรวจในเชิงพาณิชย์แล้ว โดยระบุว่าบริษัทสตาร์ทอัพที่เชื่อมโยงกับงานวิจัยกำลังทำงานเกี่ยวกับ “การเคลือบแบบไครัลและโลหะแบบไครัลที่จัดการกับปัญหาความร้อนในอุตสาหกรรมเซมิคอนดักเตอร์”

ในด้านพลังงานและวิทยาศาสตร์วัสดุ กลไกนี้อาจนำไปสู่หนทางใหม่ๆ ในการออกแบบวัสดุที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นสำหรับปฏิกิริยาเคมีและการถ่ายโอนพลังงาน เนื่องจากผลกระทบดังกล่าวผูกติดอยู่กับวิธีที่อิเล็กตรอนเคลื่อนที่ผ่านสสาร จึงอาจช่วยปรับปรุงตัวเร่งปฏิกิริยาและวัสดุนำไฟฟ้าที่ใช้ในเทคโนโลยีหลากหลายประเภท รวมถึงระบบพลังงานสีเขียว ในวงกว้างขึ้น สิ่งนี้บ่งบอกถึงการเปลี่ยนแปลงแนวทางที่นักวิทยาศาสตร์สามารถออกแบบวัสดุได้ไม่เพียงแต่ขึ้นอยู่กับโครงสร้างทางเคมีเท่านั้น แต่ยังขึ้นอยู่กับวิธีที่สปินของอิเล็กตรอนทำปฏิกิริยากับรูปร่างของโมเลกุลด้วย