สัญญาณสมองอาจมอบมุมมองเชิงลึกใหม่เกี่ยวกับออทิซึมและการตัดสินใจ

โดย เพซัค เบนสัน • 29 ตุลาคม 2026

เยรูซาเลม, 29 ตุลาคม 2026 (TPS-IL) — ผู้ใหญ่ออทิสติกและไม่ออทิสติกสามารถทำแบบทดสอบด้านการรับรู้ได้ดีพอๆ กัน ในขณะที่สมองของพวกเขาตอบสนองต่อความผิดพลาด ประเมินความยากของการตัดสินใจ และใช้ประสบการณ์ล่าสุดเพื่อเป็นแนวทางในการเลือกครั้งต่อไปแตกต่างกัน ตามการศึกษาโดยทีมวิจัยนานาชาติที่นำโดยนักวิจัยชาวอิสราเอล

ผลการวิจัยนี้อาจช่วยให้นักวิจัยเข้าใจได้ดียิ่งขึ้นในท้ายที่สุดว่า เหตุใดบุคคลออทิสติกจึงมีความแตกต่างกันในแง่ของการตอบสนองต่อข้อเสนอแนะและสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง ซึ่งอาจช่วยให้ข้อมูลสำหรับแนวทางการสนับสนุนที่ตรงกับความต้องการของแต่ละบุคคลมากขึ้น การระบุความแตกต่างที่ชัดเจน 3 ประการในวิธีที่สมองประเมินความผิดพลาด ความยากของการตัดสินใจ และประสบการณ์ล่าสุด ทำให้การศึกษานี้เปิดแนวทางใหม่ในการตรวจสอบวิธีต่างๆ ที่ออทิซึมส่งผลต่อการเรียนรู้และการตัดสินใจ

ออทิซึมเป็นภาวะทางพัฒนาการที่อาจส่งผลต่อการมีปฏิสัมพันธ์ทางสังคม การสื่อสาร พฤติกรรม และการประมวลผลทางประสาทสัมผัส โดยความสามารถและความต้องการการสนับสนุนมีความแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละบุคคล สาเหตุที่แน่ชัดของออทิซึมยังคงไม่ชัดเจน แต่เข้าใจกันว่าเกิดจากการผสมผสานที่ซับซ้อนของปัจจัยทางพันธุกรรมและอิทธิพลต่อพัฒนาการของสมองในระยะแรกเริ่ม

การศึกษานี้นำโดย ศ. เมราฟ อาฮิสซาร์ จากศูนย์วิทยาศาสตร์สมองเอ็ดมอนด์และลิลี ซาฟรา (Edmond and Lily Safra Center for Brain Sciences) แห่งมหาวิทยาลัยฮีบรู นักวิจัยได้ระบุความแตกต่างที่ชัดเจน 3 ประการในการทำงานของสมองและการตัดสินใจ ซึ่งพวกเขาทำการทดลองซ้ำและได้ผลเช่นเดิมในการทดลองติดตามผลในอีก 1 ถึง 2 ปีต่อมา

“ผลการวิจัยของเราชี้ว่า ความแตกต่างที่เกี่ยวข้องกับออทิซึมไม่ได้จำเป็นว่าจะต้องอยู่ที่ความสามารถในการรับรู้ข้อมูลอย่างแม่นยำ แต่อยู่ที่วิธีที่สมองประเมินประสบการณ์และนำมาใช้เป็นแนวทางในการตัดสินใจในอนาคต” อาฮิสซาร์กล่าว

“เราระบุกระบวนการที่แตกต่างกันหลายประการซึ่งอาจช่วยให้เราเข้าใจว่า เหตุใดการปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจึงอาจเป็นเรื่องที่ท้าทายมากกว่าสำหรับบุคคลออทิสติก” เธอกล่าวเสริม

การตอบสนองของสมองที่แตกต่างกัน

นักวิจัยขอให้ผู้ใหญ่ออทิสติก 33 คนและผู้ใหญ่ไม่ออทิสติก 35 คนฟังเสียงคู่กันและระบุว่าเสียงใดมีระดับเสียง (พิทช์) สูงกว่า หลังจากตอบคำถามแต่ละข้อ ผู้เข้าร่วมจะได้รับข้อเสนอแนะที่ระบุว่าพวกเขาตอบถูกหรือไม่ นักวิจัยบันทึกการทำงานของสมองควบคู่กันไปด้วยการตรวจคลื่นไฟฟ้าสมอง (EEG) ซึ่งวัดสัญญาณไฟฟ้าที่ผลิตโดยสมอง

ทั้งสองกลุ่มมีความแม่นยำประมาณ 70% เท่ากัน แต่การตอบสนองของสมองและการตัดสินใจในเวลาต่อมาเผยให้เห็นความแตกต่าง 3 ประการ

ประการแรก ผู้เข้าร่วมที่เป็นออทิสติกแสดงการตอบสนองทางไฟฟ้าต่อข้อเสนอแนะเชิงลบที่อ่อนแอกว่าอย่างมีนัยสำคัญ นักวิจัยวัดการตอบสนองนี้ผ่านสัญญาณที่เรียกว่า feedback-related negativity ซึ่งเกี่ยวข้องกับการประมวลผลผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์ของสมอง

ประการที่สอง การตอบสนองของสมองของผู้เข้าร่วมที่เป็นออทิสติกมีความไวต่อความยากของการตัดสินใจน้อยกว่า ในกลุ่มผู้เข้าร่วมที่ไม่ออทิสติก การทำงานของสมองจะแปรผันตามความท้าทายของการตัดสินใจ ความแปรผันนี้อ่อนแอกว่าอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่มผู้เข้าร่วมที่เป็นออทิสติก

ประการที่สาม ผู้เข้าร่วมที่ไม่ออทิสติกปรับการตัดสินใจในครั้งต่อมาอย่างเข้มข้นยิ่งขึ้นหลังจากการทดสอบง่ายๆ ที่พวกเขาตอบถูก นักวิจัยชี้ว่ารูปแบบนี้สะท้อนถึงการพึ่งพาข้อมูลที่ได้รับภายใต้เงื่อนไขที่ผู้เข้าร่วมสามารถเชื่อมั่นในการตัดสินของตนเองได้มากกว่า ผู้เข้าร่วมที่เป็นออทิสติกแสดงการปรับตัวที่อ่อนแอกว่า ซึ่งบ่งชี้ว่าประสบการณ์ความสำเร็จล่าสุดมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจครั้งต่อมาของพวกเขาแตกต่างออกไป

ผลการวิจัยชี้ว่า ความแตกต่างของทั้งสองกลุ่มไม่ได้อยู่ที่ความสามารถโดยรวมในการแยกแยะเสียง แต่อยู่ที่วิธีที่สมองของพวกเขาประเมินข้อเสนอแนะ ประเมินความยากของการตัดสินใจ และใช้ประสบการณ์ก่อนหน้าเพื่อประกอบการเลือกในภายหลัง

เพื่อทดสอบว่าความแตกต่างเหล่านี้ยังคงอยู่เมื่อเวลาผ่านไปหรือไม่ นักวิจัยได้ทำการทดลองติดตามผลกับผู้เข้าร่วม 51 คนในอีก 1 ถึง 2 ปีต่อมา ความแตกต่างทั้ง 3 ประการเกิดขึ้นซ้ำเช่นเดิม และค่าวัดต่างๆ ยังคงสอดคล้องกันภายในตัวบุคคลในการทดสอบทั้งสองครั้ง

ค่าวัดทั้งสามไม่มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งชี้ว่าสะท้อนถึงกระบวนการที่แยกจากกันมากกว่าที่จะเป็นกลไกพื้นฐานเดียว

เมื่อนักวิจัยนำค่าวัดเหล่านี้มารวมกันในแบบจำลองการเรียนรู้ของเครื่อง (machine learning) โมเดลดังกล่าวสามารถจำแนกความแตกต่างระหว่างผู้เข้าร่วมที่เป็นออทิสติกและไม่ออทิสติกได้ด้วยความแม่นยำประมาณ 80% อย่างไรก็ตาม นักวิจัยเตือนว่าผลการวิจัยนี้ไม่ได้สร้างขึ้นเพื่อเป็นแบบทดสอบวินิจฉัยสำหรับออทิซึม

การทดลองนี้ไม่ได้ระบุโดยตรงว่าความแตกต่างเหล่านี้ส่งผลต่อพฤติกรรมในชีวิตประจำวันอย่างไร หรือพิสูจน์ว่าความแตกต่างเหล่านี้อธิบายว่าเหตุใดบุคคลออทิสติกบางคนจึงพบว่าสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงเป็นเรื่องท้าทาย หากแต่เป็นการระบุรูปแบบที่ชัดเจนในวิธีที่ผู้เข้าร่วมประมวลผลข้อมูลและทำการตัดสินใจในเวลาต่อมาภายใต้เงื่อนไขที่มีการควบคุม

การศึกษานี้ได้รับการเผยแพร่บน bioRxiv ซึ่งเป็นคลังข้อมูลออนไลน์สำหรับเอกสารงานวิจัยที่ยังไม่ผ่านการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญ (peer review)