โดย เพซัค เบนสัน • 18 พฤษภาคม 2026
เยรูซาเล็ม, 18 พฤษภาคม, 2026 (TPS-IL) — หลายคนใช้เวลาหลายชั่วโมงในการออกกำลังกายด้วยความหวังที่จะลดน้ำหนัก แต่กลับต้องขึ้นตาชั่งแล้วพบว่าน้ำหนักแทบไม่เปลี่ยนแปลง การศึกษาใหม่จากอิสราเอลและสหรัฐฯ ได้ค้นพบสาเหตุว่า ร่างกายปรับตัวต่อกิจกรรมทางกายที่เพิ่มขึ้นด้วยการลดการใช้พลังงานในระบบอื่นๆ ซึ่งส่งผล “ชดเชย” แคลอรีที่เผาผลาญไปในระหว่างการออกกำลังกายอย่างได้ผล นักวิทยาศาสตร์มหาวิทยาลัยเทลอาวีฟประกาศเมื่อวันจันทร์
ในการศึกษาซึ่งนำโดย ดร. ซาชี คนาน แห่งมหาวิทยาลัยเทลอาวีฟ ร่วมมือกับนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยโคโลราโด ผู้เข้าร่วมการทดลองที่มีน้ำหนักเกินได้เข้าร่วมโปรแกรมการเดินภายใต้การดูแล 4 ถึง 5 ครั้งต่อสัปดาห์เป็นเวลา 12 สัปดาห์ นักวิจัยได้ติดตามการใช้พลังงาน อาการ และองค์ประกอบของร่างกายอย่างใกล้ชิดโดยใช้เครื่องมือวัดขั้นสูง
แม้ว่าผู้เข้าร่วมการทดลองจะมีสมรรถภาพทางกายที่ดีขึ้นและเผาผลาญแคลอรีเพิ่มขึ้นจากการออกกำลังกาย แต่พวกเขากลับไม่ได้น้ำหนักลดลงอย่างมีนัยสำคัญ อย่างไรก็ตาม พวกเขาแสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่ชัดเจนในองค์ประกอบของร่างกาย ซึ่งรวมถึงไขมันที่ลดลงและมวลกล้ามเนื้อที่เพิ่มขึ้น ตามคำกล่าวของนักวิจัย ร่างกายตอบสนองต่อการออกกำลังกายด้วยการประหยัดพลังงานมากขึ้น ยิ่งไปกว่านั้น ระบบเผาผลาญขณะพักลดลง ซึ่งหมายความว่าผู้เข้าร่วมการทดลองเผาผลาญแคลอรีน้อยลงในขณะพัก และพวกเขายังใช้พลังงานน้อยลงในระหว่างกิจกรรมประจำวันอีกด้วย
แต่การค้นพบที่น่าประหลาดใจที่สุดคือ อวัยวะภายในสำคัญๆ ก็มีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน ตับและไต ซึ่งต่างก็เป็นผู้บริโภคพลังงานรายใหญ่ในร่างกาย มีขนาดลดลงประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่สมองยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ที่สำคัญ การศึกษาไม่พบการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในการบริโภคอาหาร ซึ่งบ่งชี้ว่าผู้เข้าร่วมไม่ได้ชดเชยด้วยการกินอาหารมากขึ้น แต่การ “ชดเชย” นั้นมาจากการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาภายใน
“ข้อความสำคัญคือ กิจกรรมทางกายเพียงอย่างเดียวไม่ได้ถูกออกแบบมาเพื่อลดน้ำหนัก” ศาสตราจารย์อีฟทัค เกปเนอร์ ซึ่งห้องปฏิบัติการของเขาเป็นสถานที่ทำการวิจัยกล่าว
“เป็นเวลาหลายปีแล้วที่วิทยาศาสตร์แสดงให้เห็นว่าการลดน้ำหนักที่เกิดจากการออกกำลังกายนั้นมีจำกัดมากกว่าที่คาดกันไว้ทั่วไป และในการศึกษานี้ เป็นครั้งแรกที่มีการสังเกตกลไกการหดตัวของอวัยวะที่อธิบายปรากฏการณ์นี้ สิ่งสำคัญคือต้องเน้นย้ำว่ากิจกรรมทางกายมีประโยชน์ต่อสุขภาพที่เป็นเอกลักษณ์และมีความสำคัญอย่างยิ่ง แต่ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายในตัวเองที่จะนำไปสู่การลดน้ำหนัก” เขาอธิบาย
ผลการค้นพบบ่งชี้ว่ากลยุทธ์การลดน้ำหนักควรอาศัยแนวทางแบบผสมผสานซึ่งรวมถึงทั้งกิจกรรมทางกายและความใส่ใจอย่างระมัดระวังต่อโภชนาการ หากร่างกายชดเชยกิจกรรมที่เพิ่มขึ้นด้วยการลดการใช้พลังงานโดยรวม การบริโภคอาหารและการควบคุมแคลอรีก็มีแนวโน้มที่จะมีบทบาทสำคัญมากกว่าในการบรรลุการลดน้ำหนักที่มีความหมายและยั่งยืนมากกว่าการออกกำลังกายเพียงอย่างเดียว
การศึกษานี้ยังเน้นย้ำถึงความสำคัญของการเปลี่ยนแปลงวิธีวัดความสำเร็จในการออกกำลังกายและโปรแกรมการรักษาโรคอ้วน แม้ว่าผู้เข้าร่วมจะไม่ได้น้ำหนักลดลงอย่างมีนัยสำคัญ แต่พวกเขาก็ปรับปรุงองค์ประกอบของร่างกาย โดยได้รับมวลกล้ามเนื้อและลดไขมัน สิ่งนี้บ่งชี้ว่าแพทย์และผู้ฝึกสอนควรให้ความสำคัญกับน้ำหนักบนตาชั่งน้อยลง และให้ความสำคัญกับตัวชี้วัด เช่น เปอร์เซ็นต์ไขมัน มวลกล้ามเนื้อ และสุขภาพการเผาผลาญมากขึ้น
นอกจากนี้ ผลการศึกษาเกี่ยวกับการปรับตัวของระบบเผาผลาญ เช่น การใช้พลังงานขณะพักที่ลดลงและประสิทธิภาพการเคลื่อนไหวที่เพิ่มขึ้น ช่วยอธิบายว่าทำไมบางคนจึงประสบภาวะน้ำหนักนิ่งในระหว่างความพยายามลดน้ำหนัก และอาจได้รับประโยชน์จากการปรับแผนการฝึกอบรมหรือโภชนาการเป็นระยะๆ
“ร่างกายมนุษย์มีความซับซ้อนอย่างยิ่ง มันรู้วิธีปรับตัวเพื่อรักษาสดุล กิจกรรมทางกายมีความสำคัญมากสำหรับสุขภาพที่ดี แต่เมื่อพูดถึงการลดน้ำหนัก มันไม่เพียงพอเสมอไปในตัวของมันเอง” คนานกล่าว “นัยสำหรับประชาชนนั้นชัดเจน: การออกกำลังกายเป็นองค์ประกอบสำคัญของวิถีชีวิตที่มีสุขภาพดี มันช่วยปรับปรุงสมรรถภาพ ลดไขมัน และปรับปรุงตัวชี้วัดสุขภาพ แต่เพื่อให้เห็นการลดน้ำหนักอย่างมีนัยสำคัญ จะต้องรวมเข้ากับโภชนาการที่เหมาะสม”
การศึกษานี้ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิ Communications Medicine
